Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

Το πρόσωπο του Χριστού

 

 

Μήνυμα Μεγάλης Εβδομάδας από τον Ποιμένα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας1

 

 

Στις πινακοθήκες του κόσμου υπάρχουν πολλοί πίνακες του Ιησού. Η ευλαβής φαντασία, η μελέτη των Ευαγγελίων και αποσπάσματα από την Παράδοση έχουν συνδυασθεί για να δημιουργήσουν αυτά τα αριστουργήματα. Εντούτοις κανένας δεν γνωρίζει πως έμοιαζε ο Ιησούς. Τα λόγια των Ευαγγελίων είναι εικονογραφικά, και σ’ αυτά ας ανατρέξουμε για να ανακαλύψουμε μερικά από τα χαρακτηριστικά του προσώπου του Κυρίου της δόξας.

 

Πρώτα, ο Ιησούς είχε ένα ελκυστικό πρόσωπο. Ο προφήτης Ησαΐας έχει δώσει σε πολλούς την εντύπωση ότι ο Ιησούς δεν είχε ωραιότητα, ενώ άλλοι επιμένουν ότι ήταν ο ωραιότερος από τους υιούς των ανθρώπων. Μια νοερή εικόνα του «ανθρώπου των θλίψεων» δεν θα πρέπει απαραίτητα να ακυρώσει τη σκέψη του «βασιλιά στην ωραιότητά του» (Ησαΐας 33:17).

Στον γάμο στην Κανά ο Ιησούς ήταν το κέντρο του γέλιου και της χαράς. Το πρόσωπο Του θα φωτιζόταν από χαμόγελο. Στον ναό υπήρχε η καθαρότητα ενός ειλικρινούς προσώπου που έκανε ερωτήσεις. Τα παιδιά έρχονταν σ’ Αυτόν και ένας νεαρός έτρεξε κοντά Του σαν να τον έλκυσε η μορφή Του.

Δεύτερο, ο Ιησούς είχε ένα πονεμένο πρόσωπο. Αν και ήταν μόνο 33 ετών όταν σταυρώθηκε, υπήρχαν εκείνοι που έλεγαν ότι «δεν ήταν ακόμη πενήντα», σαν να δήλωναν ότι ο Ιησούς φαινόταν πολύ μεγαλύτερος από την ηλικία Του. Πράγματι ήταν «άνθρωπος των θλίψεων και δόκιμος ασθενείας».

Ο Ιησούς έκλαψε πάνω στην Ιερουσαλήμ και πάνω στον τάφο του Λαζάρου. Τον ράπισαν με σκληρότητα στην προδοσία Του και τη δίκη Του και «υπέμεινε μια τέτοια εχθρότητα εναντίον του από μέρους των αμαρτωλών» στη σταύρωση. Στο πρόσωπό Του ήταν χαραγμένος ο πόνος εξαιτίας των παθημάτων του σταυρού. Η λυπημένη του καρδιά αντικατοπτριζόταν στο λυπημένο Του πρόσωπο και στην πονεμένη Του ματιά που έκφραζε την αγάπη και την ευσπλαχνία του Θεού που έψαχνε τους χαμένους. Είναι αυτή η ίδια ματιά που ο Κύριος έριξε στον Πέτρο μετά την τριπλή άρνησή του στο σπίτι του αρχιερέα, με αποτέλεσμα ο Πέτρος να βγει έξω και να κλάψει πικρά (Λουκάς 22:61,62).

Ο ζωγράφος Κάμιλλο, μετά από μια μακρόχρονη και περιπετειώδη ζωή, ζωγράφισε έναν πίνακα του Χριστού με θέμα «Ο Άνθρωπος των Θλίψεων». Αλλά έδωσε στα μάτια του Χριστού ένα τέτοιο παρακλητικό και διερευνητικό βλέμμα, ώστε έπρεπε να καλύψει τον πίνακα. Μίλησε σε έναν ιεροκήρυκα για τον πίνακα και για την επίδραση που τα μάτια είχαν επάνω του. Ο ιεροκήρυκας του είπε να ξεσκεπάσει τον πίνακα και να αφήσει τα μάτια να κάνουν το έργο τους. Και τι έργο έκαναν! Φαίνονταν να κοιτάζουν κατευθείαν μέσα στην καρδιά του ζωγράφου. Του έλεγαν να κάνει αποκατάσταση σε όλους όσους είχε αδικήσει. Του έλεγαν να αγοράσει και να καταστρέψει κάθε ελαιογραφία που κάποτε ζωγράφισε που θα μπορούσε να προκαλέσει άσεμνες σκέψεις.

Για πολλές μέρες προσπάθησε να επανορθώσει τη βλάβη που είχε προξενήσει. Στην καρδιά του όμως εξακολουθούσε να μην έχει ειρήνη.

Ένα βράδυ γονάτισε και είπε στον Χριστό ότι είχε αμαρτήσει εναντίον Του όπως και ενάντια στους συνανθρώπους του. Ο ζωγράφος ήταν έτοιμος να μετανοήσει και να δώσει την καρδιά του στον Χριστό. Η ειρήνη και η χαρά και η αγάπη που γέμισαν την ψυχή του, άλλαξαν τον ζωγράφο σε έναν καινούριο άνθρωπο.

Τρίτο, ο Ιησούς είχε ένα αποφασισμένο πρόσωπο. Στον δρόμο προς τον σταυρό πλησιάζοντας στο πάθος Του «εστήριξε το πρόσωπόν αυτού του πορεύεσθαι εις Ιερουσαλήμ» (Λουκάς 9:51). Στον κήπο της Γεθσημανή «έπεσεν επί πρόσωπον αυτού προσευχόμενος» (Ματθαίος 26:39). Στον σταυρό ο ένας από τους ληστές είδε την αξιοθαύμαστη ματιά σ’ εκείνο το πρόσωπο, όχι ματιά ήττας ή απελπισίας, αλλά θριάμβου.

Ο Κύριος μας είχε προ πολλού πάρει την απόφαση να δώσει τη ζωή Του λύτρο για τις αμαρτίες του κόσμου. Πριν καλέσει τους μαθητές του να σηκώσουν τον σταυρό τους και να Τον ακολουθήσουν, Αυτός αποφασιστικά σήκωνε τον δικό Του σταυρό της θυσίας. Είναι κατ’ αυτόν τον τρόπο που εμείς εισερχόμαστε στην κοινωνία των παθημάτων Του και τη δύναμη της ανάστασής Του.

Το πρόσωπο της νιότης είναι προφητεία· το πρόσωπο των γηρατειών είναι ιστορία. Ο Ιησούς έχει το πρόσωπο που έχει απήχηση σε όλες τις ηλικίες και σ’ όλους τους ανθρώπους. Κανένας δεν γνωρίζει πως έμοιαζε, γιατί οι αναφορές είναι σύντομες και μόνο νύξεις γίνονται. Τι απήχηση έχει σε μας;