Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Ελλάδα

Τελικά μας εμπαίζουν ή όχι οι Σκοπιανοί;

Για να εννοηθεί καλύτερα (ακόμα και από τους λιγότερο σχετικούς με το ζήτημα) αυτή η κατά περιπτώσεις διαφοροποίηση των δύο εννοιών φέρω δύο ακόμα παραδείγματα: Α. Οι Κύπριοι είναι συμπατριώτες μας. Ο Κύπριος, επομένως, που γεννιέται από Κύπριους γονείς ανήκει στην ελληνική εθνότητα (είναι αναμφισβήτητα Έλληνας), η ιθαγένεια/υπηκοότητα του όμως δεν είναι ‘‘ελληνική’’ αλλά κυπριακή φυσικά, διότι η ελληνική συλλογικότητα που ζει στην Κύπρο έχει οργανωθεί συνταγματικά και πολιτειακά σε ιδιαίτερο και αυτόνομο Κράτος, την Κυπριακή Δημοκρατία. Β. Οι Κούρδοι είναι παγκόσμια αναγνωρισμένο ότι αποτελούν διακριτό έθνος. Δεν έχουν σχηματίσει ποτέ όμως για ορισμένους ιστορικο-πολιτικούς λόγους δική τους πολιτειακή δομή. Ζουν κυρίως στην Τουρκία και το Ιράν, λιγότεροι στο Ιράκ και στη Συρία και άλλοι απ’ αυτούς σε διάφορα Κράτη του Πλανήτη. Ο Κούρδος, λοιπόν, που γεννιέται από Κούρδους γονείς επί παραδείγματι στο Diyarbakir της Τουρκίας ανήκει στην Κουρδική Εθνότητα, έχει όμως την Τουρκική ιθαγένεια/ υπηκοότητα. Αντιστοίχως, ο Κούρδος που κατά τα παραπάνω γεννιέται στην Tabriz του Ιράν, ανήκει και αυτός στο Κουρδικό Έθνος, αλλά φέρει την ιρανική ιθαγένεια.

Η όμορη Δημοκρατία, λοιπόν, καλώς επικαλέστηκε καταρχήν την κατοχυρωμένη και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί Ιθαγένειας κατά περίπτωση διακριτότητα των δύο άνω εννοιών. Όμως είναι εξόφθαλμο  ότι έκανε τη… ‘‘μισή δουλειά’’ με τη ρηματική της διακοίνωση. Αν η ιθαγένεια/ υπηκοότητα των πολιτών της είναι ‘‘μακεδονική’’, χωρίς ο όρος αυτός (‘‘μακεδονική’’) να παραπέμπει στις εθνικές ρίζες ή καταγωγικές καταβολές του λαού που ζει στο όμορο Κράτος, τότε η Κυβέρνηση των Σκοπίων θα έπρεπε να μας δηλώσει και ‘‘αποκαλύψει’’ ποια είναι και πως αποκαλούν την Εθνότητα τους οι άνθρωποι αυτοί. Είναι, λένε οι Σκοπιανοί, μόνο κατ’ ιθαγένεια/υπηκοότητα ‘‘Μακεδόνες’’. Τότε ποια είναι η εθνότητα τους; ‘‘Μακεδονική’’ κι αυτή, όπως η υπηκοότητα, ή κάτι άλλο;;;

Καθίσταται έτσι η ρηματική διακοίνωση της γειτονικής Δημοκρατίας ένα μεν τυπολογικά και νομικά έγκυρο, κατά τη Σύμβαση της Βιέννης περί του Δικαίου των Διεθνών Συνθηκών (23-5-1969), διάβημα, αλλά συνιστά in essence λειψό και ατελέσφορο ερμηνευτικό εργαλείο.

Παρά ταύτα, βοερή απάντηση στο άνω ερώτημα (περί συνομολογήσεως ή μη στη Συμφωνία των Πρεσπών και από την υπογράψασα ελληνική πλευρά της υπάρξεως ‘‘μακεδονικού έθνους’’) δίδει το ίδιο το κείμενο της Συμφωνίας και το Σύνταγμα των Σκοπίων. Η συνδυαστική συστηματική και τελολογική ερμηνεία των άρθρων 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών και του μη τροποποιηθέντος άρθρου 36 του Συντάγματος των Σκοπίων φανερώνουν και στον πιο αδαή την απτή πραγματικότητα: Στο άρθρο 7 ορίζεται ότι με τους όρους ‘‘Μακεδονία’’ και ‘‘Μακεδονικός’’  θα περιγράφονται η επικράτεια, η γλώσσα και ο πληθυσμός του όμορου κράτους και τα χαρακτηριστικά του, με τη δική του Ιστορία, Πολιτισμό και Κληρονομιά, δηλαδή με χαρακτηριστικά που παραπέμπουν άμεσα και δηλωτικά στο εννοιολογικό περιεχόμενο του όρου ‘‘έθνους’’. Στο δε άρθρο 36 του Συντάγματος τους, γίνεται λόγος, και εμείς το αποδεχθήκαμε, για αντι-φασιστικούς, εθνικούς, μακεδονικούς, απελευθερωτικούς πολέμους και για μακεδονική εθνική πολιτεία. Κατά συνέπεια, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, συνυπογράψαμε αναμφισβήτητα για την ύπαρξη και μακεδονικού έθνους και ό,τι και να αναφέρεται στην πρόσφατη ρηματική διακοίνωση από το έτερο Μέρος ενέχει πρόθεση παραπλάνησης και ‘‘αφελούς καθησυχασμού’’ της ευρείας μάζας του ελληνικού λαού, κυρίως όλων ημών, των Μακεδόνων.

Για αυτό, λοιπόν, δεν πρέπει να κυρωθεί ούτε ποτέ να ισχύσει η Συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί κατασκευάζει, κατοχυρώνει και επιβάλλει, και με την υπογραφή της Ελλάδας, την ύπαρξη (και) ‘‘μακεδονικού έθνους’’, πέραν της αναγνωρίσεως ‘‘μακεδονικής ιθαγένειας’’ στους κατοίκους της γειτονικής Δημοκρατίας. Ενός έθνους που όχι μόνο δεν υπήρξε ποτέ ιστορικά, αλλά και που ούτε οι ίδιοι οι Σκοπιανοί είχαν ‘‘βαφτίσει’’ ποτέ τους ως τέτοιο (ως ‘‘μακεδονικό’’ δηλαδή). Στη Συμφωνία-Πλαίσιο της Οχρίδας (Ohrid Framework Agreement, 13-08-2001), κατά τη συμφιλίωση των Σλάβων με τους Αλβανούς, προκειμένου να μην κυριολεκτικά διαλυθεί το όμορο Κράτος, οι ίδιοι τους δήλωναν ως ‘‘πολυεθνικοί’’ και επ’ ουδενί ακραιφνώς, αμιγώς και αναντίρρητα ‘‘Μακεδόνες’’  (αρ. 1.3. The multi-ethnic character of Macedonia’s society must be preserved and reflected in public life). Επομένως, εμείς, οι Έλληνες, με την ανιστόρητη και προκλητική Κυβέρνηση μας, ‘‘χαρίσαμε’’ με μια Συμφωνία διεπόμενη από το διεθνές δίκαιο και υπό καταχώρηση στον ΟΗΕ μια εθνότητα στους γείτονες μας, τη ‘‘μακεδονική’’, που ούτε ποτέ είχαν, ούτε ποτέ φαντάζονταν ότι θα τους αναγνωρίζαμε. Αντιλαμβάνεσθε το μέγεθος της ιστορικής αλλοίωσης και εθνικής μειοδοσίας; Ή πρέπει να γράψω και άλλα για να σας πείσω;…