Τα Ολύμπια Νέα

Αφιερώματα

Κυριάκος Μητσοτάκης ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Πολλές από τις τολμηρές αλλαγές που οραματίζομαι δεν απαιτούν τόσο πολιτική βούληση όσο την ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών. Να σας δώσω δύο παραδείγματα: Από τα πρώτα μέτρα της νέας κυβέρνησης θα είναι η καθολική εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, ξεκινώντας από τη Βουλή και τα δημόσια κτήρια. Βλέπω κάποιους συναδέλφους βουλευτές να δυσανασχετούν. Αλλά για να γίνει αυτό δεν αρκεί μόνο η καταστολή. Χρειάζεται η ενεργός συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας στην εφαρμογή ενός μέτρου που ακόμα και οι καπνιστές αναγνωρίζουν ότι είναι σωστό.

Παράδειγμα δεύτερο, οραματίζομαι μια Ελλάδα πρωτοπόρο στη Μεσόγειο στη μάχη κατά του πλαστικού. Και εδώ δεν αρκεί μόνο η κεντρική πολιτική κατεύθυνση. Χρειάζονται ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημένοι πολίτες που θα αναγνωρίσουν ότι ο σεβασμός στο περιβάλλον δεν είναι μόνο μια αφηρημένη υποχρέωση απέναντι στις επόμενες γενεές, αλλά και μια ευκαιρία σήμερα να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη.

Κυρίες και κύριοι,

Ολοκληρώνοντας σήμερα, από εδώ από τη Θεσσαλονίκη, από την καρδιά της Μακεδονίας, θέλω να απευθυνθώ σε όλους τους Έλληνες, μέσα κι έξω από την Ελλάδα. Η πατρίδα μας είναι εδώ. Πληγωμένη, βασανισμένη, αλλά ζωντανή και δυνατή. Έχει μέλλον, έχει προοπτική. Μπορεί να αναγεννηθεί. Η αληθινή ελπίδα είναι εδώ. Γιατί η ελπίδα βρίσκεται τελικά στις καρδιές των ανθρώπων, βρίσκεται στη θέλησή τους να ζήσουν και να χτίσουν κάτι καλύτερο για τους ίδιους, την οικογένειά τους και την πατρίδα τους. Όλες οι άλλες χώρες της κρίσης τα έχουν ήδη καταφέρει. Κάποιες τρέχουν με ρυθμούς ανάπτυξης 3% έως 4% όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Κύπρος, κάποιες με ρυθμούς ανάπτυξης 6-7% όπως η Ιρλανδία και η Ρουμανία.

Τι έχουν αυτοί που δεν μπορούμε εμείς; Τι έχει η άλλοτε φτωχή Εσθονία που σήμερα είναι πρωτοπόρος στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση; Τι έχει η Ιρλανδία στην οποία εγκαθίστανται τεράστιες διεθνείς επιχειρήσεις όπως η Google, η Facebook και η Apple; Τις είδατε εδώ στην έκθεση, όπου οι ΗΠΑ είναι φέτος η τιμώμενη χώρα με ισχυρή παρουσία. Σηματοδοτόντας με αυτόν τον τρόπο την βαθιά στρατηγική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών. Μια σχέση αποδεκτή πια από όλα τα Κόμματα του πολιτικού φάσματος. Δεν ήταν πάντα έτσι. Τι έχει η Πορτογαλία και εξάγει 30% περισσότερο από μας; Τι παραπάνω έχει η Ρουμανία που έχει γίνει κέντρο υπηρεσιών πληροφορικής σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη; Η απάντηση είναι απλή. Τίποτε που να μην μπορούμε κι εμείς να κάνουμε, αν σοβαρά το αποφασίσουμε και το προσπαθήσουμε.

Κυρίες και κύριοι,

Σας μίλησα σήμερα για το όραμα μου για μια Ελλάδα ασφαλή, εξωστρεφή, ευημερούσα. Ξέρω όμως ότι στο μυαλό πολλών συμπολιτών μας υπάρχει ριζωμένη, έμφυτη καχυποψία. Η βαθιά πεποίθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, ότι το έχει τελικά η μοίρα μας να είμαστε καταδικασμένοι σε μια πορεία που δεν μας αξίζει. Πιστεύω στη δύναμη των ανθρώπων να παίρνουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Πιστεύω στη δύναμη των λαών να διαμορφώνουν οι ίδιοι το μέλλον τους. Για μένα δεν υπάρχει γαλάζια, πράσινη, και κόκκινη Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι το κοινό μας σπίτι. Εκεί που ενώνεται το μπλε του ουρανού και της θάλασσας ατενίζουμε όλοι μαζί τον κοινό μας ορίζοντα. Η πατρίδα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Η πατρίδα είμαστε όλοι εμείς. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες εδώ και άλλοι τόσοι σε κάθε γωνιά του κόσμου. Και το να σηκωθεί όρθια η πατρίδα μας είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους. Και θέλει από όλους μας να κάνουμε την υπέρβαση. Γίνεται. Μπορούμε.

Απευθύνομαι σήμερα όχι μόνο προς τους πολίτες που ψήφισαν την παράταξή μας αλλά σε όλους. Και ανάμεσα τους στον απογοητευμένο κόσμο της κεντροαριστεράς και της αριστεράς. Θέλω να τους στείλω ένα απλό και καθαρό μήνυμα. Υπάρχουν κάποιες ιστορικές συγκυρίες κατά τις οποίες οι διαφορετικές ιδεολογικές προσεγγίσεις, που αναμφισβήτητα υπάρχουν, αίρονται ενώπιον ενός μεγαλύτερου και σημαντικότερου διακυβεύματος. Διαφορές υπήρχαν και το 1974, αλλά υποχώρησαν προκειμένου να εδραιωθεί η Δημοκρατία. Ένα αντίστοιχο αίτημα εθνικής αναγέννησης υπάρχει και σήμερα, ύστερα από 10 χρόνια κρίσης, μία πτώχευση, τέσσερα μνημόνια και τέσσερα χρόνια λαϊκισμού και ψέματος.

Η κατάσταση, λοιπόν, που έχει διαμορφωθεί σήμερα, δεν ζητά «αριστερές» ή «δεξιές» λύσεις. Ζητά λύσεις που θα φέρουν αποτέλεσμα. Δεν καλεί σε αντιπαραθέσεις για το παρελθόν, αλλά σε συμπόρευση για το μέλλον. Δεν απαιτεί λόγια και υποσχέσεις, αλλά πράξεις. Και δεν έχει ανάγκη από διχασμούς και από συνθήματα όπως το «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Η Πατρίδα μας έχει ανάγκη σήμερα από ενότητα, μέτρο, ρεαλισμό, και κυρίως αποφασιστικότητα.