Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

Από την «Καρφίτσα» στη «Σφυρίχτρα»

Άρθρο γνώμης Του Γιάννη ΤεκιδηΓιάννης Τεκίδης

 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, τουλάχιστον τη δεύτερη φορά ως φάρσα, έγραφε κάποτε ο Κ. Μάρξ. Μόνο που στις μέρες μας η ιστορία επαναλαμβάνεται ως ένας κακός εφιάλτης της όχι και τόσο μακρινής περιόδου του επίσημου παρακράτους, του παρακράτους της «καρφίτσας» των Γκοτζαμάνηδων, των Γιοσμάδων και όλου εκείνου του φαιού εσμού, που ανάγκασε τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Κων. Καραμανλή να αναρωτηθεί μεγαλόφωνα «μα ποιος επιτέλους κυβερνά αυτό το τόπο».

 

Από την περιβόητη παρακρατική οργάνωση «καρφίτσα» της δεκαετίας του ‘60 στο σημερινό διαδικτυακό σύνθημα «σφυρίχτρα». Άλλες εποχές εκείνες, άλλες τούτες, όμως ο στόχος και τα μέσα επίτευξής του τα ίδια. Η βία, οι τραμπουκισμοί, οι ύβρεις εναντίον όλων αυτών που «προδίδουν τα όσια και ιερά της πατρίδος», των κομμουνιστών και των ε γένει αριστερών δημοκρατών που θα «κατέλυαν τη Δημοκρατία και θα εγκαθίδρυαν κομμουνιστικό καθεστώς» τότε, σήμερα εναντίον των «εθνικών μειδοδοτών που ξεπουλάνε τη Μακεδονία». Διαχρονική αξία για τον ακροδεξιό εθνικιστικό εσμό οι βιαιοπραγίες, οι λεκτικοί τραμπουκισμοί και η προσφιλής τους μέθοδος οι αντισυγκεντρώσεις, στις εκδηλώσεις των αντιπάλων τους. Προχθές στη Καβάλα, χθες στη Θεσσαλονίκη, αύριο κάπου αλλού. Χωρίς επιχειρήματα, τραγικά ανιστόρητοι και ανενημέρωτοι, ανεμίζοντας το λάβαρο της μαύρης προπαγάνδας, με κραυγές και ασυνάρτητα πατρηδοκαπηλικά παραληρήματα, φτιάχνουν το άσπρο μαύρο, παγιδεύοντας στη μισαλλοδοξία και στον εθνικιστικό οίστρο και κόσμο που πραγματικά έχει απορίες και προβληματίζεται για τα τεκταινόμενα από αγνό ενδιαφέρον και πατριωτισμό. Κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους για την έκρυθμη κατάσταση που παίρνει διαστάσεις και οδηγεί στην αποσταθεροποίηση της χώρας. Κάποιοι με μπροστάρη τη ΝΔ, η οποία κατά γενική ομολογία κυριαρχείται πλέον από την ακροδεξιά της πτέρυγα, χαίρονται για την «κατακραυγη» εναντίον της κυβέρνησης προσδοκώντας πολιτικά οφέλη και αδιαφορώντας για την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, τώρα που αυτή βγαίνει από μια μακρά χρονική περίοδο κοινωνικοοικονομικής κρίσης. Αδιαφορούν για τα εθνικά συμφέροντα του πολύπαθου αυτού τόπου, λησμονώντας πως μεγαλοϊδεατισμοί, αλυτρωτισμοί και εθνικισμοί, πληρώθηκαν με ανυπολόγιστες ανθρωπιστικές και οικονομικές καταστροφές. Υποκρίνονται τους ταγούς και θεματοφύλακες των οσίων και ιερών του έθνους, κρυπτόμενοι πίσω από τις ακροδεξιές, ναζιστικές συμμορίες, στις οποίες άτυπα έχουν αναθέσει τη βρώμικη δουλειά με ένα και μοναδικό και διακαή πόθο, να επανέλθουν στην εξουσία και γαία πυρί μιχθήτω.

Σήμερα η σιωπή και η οιαδήποτε ανοχή απέναντι σε εθνικιστικές, ρατσιστικές, ξενοφοβικές πρακτικές και βιαιοπραγίες, απέναντι στα κηρύγματα μίσους και αναθέματος για τον άλλο, τον διαφορετικό, δεν περιποιούν τιμή, ούτε προσφέρουν υπηρεσία στη πατρίδα, είτε για πολιτικούς σχηματισμούς πρόκειται, είτε για την εκκλησία,είτε για τον πνευματικό κόσμο και άλλες συλλογικότητες.

Η σφυρηλάτηση ενός δημοκρατικού αρραγούς μετώπου, ενός μετώπου της λογικής και της πρόταξης του πραγματικού, του αληθινού εθνικού συμφέροντος, απέναντι στον έξαλλο εθνικισμό και στο μασκαρεμένο με τον μανδύα της «αγάπης για την πατρίδα» εγχώριο ναζισμό, σήμερα είναι το μοναδικό οξυγόνο για τη χώρα και την προκοπή της.