Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

Η τελευταία ελπίδα πολλών απελπισμένων!

Νευροχειρουργός Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης: 1

Ο γιατρός που πραγματοποίησε τη 2η χειρουργική επέμβαση προκειμένου να σωθεί η μικρή Παρασκευή (από τον Άγιο Σπυρίδωνα), για την οποία άλλοι γιατροί «συμβούλευαν» πολυέξοδη μετάβαση στο εξωτερικό

 

Σε μια εποχή -ακόμη και τώρα σ’ αυτή την κρίση- όπου πάρα πολλά στην ταλαίπωρη Ελλάδα ζυγίζονται και μετριούνται με το συμφέρον και με το χρήμα, έρχονται στην επιφάνεια κάποια φωτεινά παραδείγματα απλών, σεμνών και ταπεινών ανθρώπων που σε κάνουν να ελπίζεις ότι μέσα στα ερείπια της πολυεπίπεδης παρακμής που ζούμε, δεν χάθηκαν όλα, υπάρχουν ακόμη αξίες, δεν πέθανε το ελληνικό φιλότιμο!

 

Ένα τέτοιο παράδειγμα απλού, σεμνού και ταπεινού ανθρώπου είναι η περίπτωση του Νευροχειρουργού Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη που υπηρετεί στο Νοσοκομείο τής Μυτιλήνης. Η φήμη του συνεχώς εξαπλώνεται παντού στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, διότι τολμά και κάνει δύσκολες νευροχειρουργικές επεμβάσεις, τη στιγμή που άλλοι ανά την Ελλάδα συνάδελφοί του δεν αναλαμβάνουν τέτοιες εγχειρήσεις ή αναλαμβάνουν μόνο με το …αζημίωτο!

 

Η τελευταία ελπίδα πολλών απελπισμένων

Σύμφωνα με μαρτυρίες γονέων και συγγενών ασθενών, άλλοι Γιατροί δεν αναλαμβάνουν τέτοιου είδους εγχειρήσεις επειδή δεν μπορούν ή δεν θέλουν, ενώ άλλοι Γιατροί συμβουλεύουν -εν μέσω κρίσης- για μετάβαση των ασθενών στο εξωτερικό!

Σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, υπάρχουν και Γιατροί που ξεγράφουν ασθενείς, που δίνουν χρονικές διορίες ζωής ή που καθοδηγούν συγγενείς ασθενών για να πάνε σε μεγάλα νοσοκομεία τής Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και σε ιδιωτικές κλινικές ή που αφήνουν υπονοούμενα οικονομικής φύσεως…

Πολλοί συγγενείς ασθενών, από διάφορα σημεία τής Χώρας, απελπισμένοι από την όλη κατάσταση, έχουν βρει μια τελευταία ελπίδα στα ελάχιστα φωτεινά παραδείγματα Γιατρών που υπάρχουν ακόμη στη Χώρα. Ένας απ’ αυτούς είναι και ο Νευροχειρουργός Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης.

Ο Επιστήμονας αλλά και ο Άνθρωπος, Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης.

Παιδί υπερπολύτεκνης οικογένειας ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης, σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα, ακολούθησε μετεκπαιδεύσεις στο εξωτερικό κοντά σε διακεκριμένους χειρουργούς και πήρε ειδικότητα στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Άρχισε να γίνεται πολύ γνωστός όταν πραγματοποίησε και την πρώτη επέμβαση bypass εγκεφάλου σε δημόσιο νοσοκομείο τής Ελλάδας.

Ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης δεν βλέπει τους ασθενείς του ή τους συγγενείς τους σαν πελάτες του αλλά ως συνανθρώπους του, ως πλάσματα του Θεού. Και τον εαυτό του δεν τον βλέπει σαν έμπορο ιατρικών υπηρεσιών αλλά ως Ερευνητή Επιστήμονα, ως Λειτουργό και Υπηρέτη και θεράποντα της Ιατρικής επιστήμης με σκοπό να διακονήσει την υγεία των ασθενών του. Πρόκειται για έναν σύγχρονο Καλό Σαμαρείτη Γιατρό!

 

Η μεγάλη περιπέτεια της 16χρονης Παρασκευής από τον Άγιο Σπυρίδωνα Πιερίας

Μια από τις τελευταίες επεμβάσεις που έκανε ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης ήταν η χειρουργική επέμβαση εγκεφάλου που πραγματοποίησε στη 16χρονη Παρασκευή Γιώτσα, από τον Άγιο Σπυρίδωνα Δ.Δίου-Ολύμπου Πιερίας. Πρόκειται κυριολεκτικά για ένα αγγελούδι που γεννήθηκε με προβλήματα αιμάτωσης του εγκεφάλου, για ένα παιδί που κάποιοι Γιατροί το είχαν ξεγράψει αφού του έδιναν διορία έως δύο χρόνια ζωής, μόνο!

Η ταλαιπωρία των γονέων και των αδελφιών, εδώ και 16 χρόνια, πάρα πολύ μεγάλη. Τον τελευταίο χρόνο ζούσαν με την πρόβλεψη κάποιων Γιατρών ότι είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τη γλυκιά τους Παρασκευούλα. Έπρεπε ή να ξεπουληθούν (αν μπορούσαν, εν μέσω κρίσης) για να γίνει επέμβαση στο εξωτερικό ή να βρουν κάμποσες χιλιάδες ευρώ για να γίνει επέμβαση σε κάποιο νοσοκομείο τής Αθήνας.

Ήδη τον τελευταίο χρόνο (πριν γίνουν οι δύο εγχειρήσεις από τον Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη) πολλαπλασιάστηκαν τα κινητικά προβλήματα της Παρασκευούλας, τόσο στα χέρια όσο και στα πόδια. Το παιδί βυθιζόταν συχνά σε λήθαργο. «Χανόταν» ξαφνικά καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας. Όλοι περίμεναν το τέλος της, μέχρι που η μητέρα τού παιδιού, η Ολυμπία Γιώτσα, πληροφορήθηκε για τα επιστημονικά και χειρουργικά επιτεύγματα ενός Γιατρού που υπηρετούσε στη Μυτιλήνη, πληροφορήθηκε όμως και για την ανθρωπιά του, για την καλοσύνη και την αγάπη προς τους συνανθρώπους του.

Τότε ήταν που πολλοί «έπεσαν» επάνω της και την απέτρεπαν, θέτοντάς της το ερώτημα: Είναι δυνατόν στην Ελλάδα ένας Περιφερειακός Γιατρός και μάλιστα σε Δημόσιο Νοσοκομείο, όπως τής Μυτιλήνης, να κάνει τέτοιες πολύ δύσκολες επεμβάσεις, όταν Γιατροί από Αθήνα και Θεσσαλονίκη «συμβούλευαν» είτε για επέμβαση στο εξωτερικό, είτε για επέμβαση στην Ελλάδα που όμως θα κόστιζε μια περιουσία;

Η οικογένεια βρέθηκε σε μεγάλο προβληματισμό για το τι έπρεπε να κάνει, δηλαδή αν έπρεπε να αφήσουν την Παρασκευούλα να πεθάνει στη μοίρα της ή να μεταβούν, μέσα σ’ ένα πεντάμηνο, για δύο δεκαπενθήμερα στη Μυτιλήνη, με τόσα και τόσα έξοδα μετάβασης και διαμονής, προκειμένου το παιδί τους να κάνει μια εγχείρηση από έναν άσημο (γι αυτούς, μέχρι τότε) Γιατρό ενός Περιφερειακού Νοσοκομείου… Τελικά, πήραν τη μεγάλη απόφαση να πάνε στη Μυτιλήνη!