Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

72 χρόνια Ελεύθερη από τη Ναζιστική κατοχή

Εκδήλωση μνήμης στην Κατερίνη

1

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός της απελευθέρωσης της Κατερίνης από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις 26 Οκτωβρίου, που διοργάνωσε το παράρτημα Κατερίνης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ομιλία του πρόεδρου του παραρτήματος Β. Αμανατιδη και ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα με απαγγελία ποιημάτων, τραγούδια και μουσική. Ξεχωριστή στιγμή ήταν η εκτέλεση ενός ποντιακού αντάρτικου τραγουδιού που αναφερόταν στην Αντίσταση στα Πιέρια. Στη συνέχεια ακούστηκε ο εθνικός ύμνος και το πένθιμο εμβατήριο, έγινε ενός λεπτού σιγή για όσους έπεσαν στην αντίσταση κατά του ναζισμού και της κατοχής της πατρίδας μας και η εκδήλωση έκλεισε με κατάθεση στεφανιών . Κατά την ομιλία του ο πρόεδρος του παραρτήματος Κατερίνης κ. Αμανατίδης, ανάμεσα στα αλλά τόνισε: «Σαν σήμερα, πριν από 72 χρόνια, στις 26 του Οκτωβρη του 1944, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής συγκεντρώθηκαν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Κατερίνης και αφού έβαλαν φωτιά στο κτίριο του Σταθμού έφυγαν από την πόλη . Η μισή Κατερίνη ήταν ήδη στα χέρια του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού στρατού, του ΕΛΑΣ, του ένοπλου τμήματος του ΕΑΜ. Σ΄ αυτήν την πλατεία πριν από 72 χρόνια συγκεντρώθηκαν πάνω από 25.000 κάτοικοι της Πιερίας γιορτάζοντας την απαλλαγή της περιοχής από τη ναζιστική κατοχή που κράτησε κοντά 4 χρόνια. Πόσο κόστισε στην περιοχή η γερμανική κατοχή; Μόνο το χειμώνα του 1941-1942 υπερδιπλασιάστηκαν οι θάνατοι από την πείνα και τις αρρώστιες στην Κατερίνη. Λεηλατήθηκε ο παραγόμενος πλούτος της περιοχής, καταστράφηκαν υποδομές, κάηκαν χωριά και εκτελέστηκαν άνθρωποι, ως αντίποινα των αντιστασιακών πράξεων. Μόνο από τις πέντε ομαδικές εκτελέσεις, έχασαν τη ζωή τους 80 άτομα ενώ πολλές ήταν οι ατομικές δολοφονίες και οι βασανισμοί κατοίκων από τα κατοχικά στρατεύματα και τους Έλληνες εθνικιστές συνεργάτες τους (…) Η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες που υπέστη την επίθεση της Ιταλίας και αργότερα της Γερμανίας. Αναλογικά με το μέγεθος της, ήταν από τις χώρες που υπέστησαν τις μεγαλύτερες καταστροφές και λεηλασία. Η ναζιστική Γερμανία, όπως και η σημερινή Γερμανία, είχε σχέδια για την Ελλάδα. Ήταν τα σχέδια που έγιναν για να εξυπηρετήσουν το στόχο για «ζωτικό χώρο» του γερμανικού κεφαλαίου. Μπροστά σ’ αυτή την επίθεση ο ελληνικός λαός έχοντας ως εφόδιο τη νίκη του επί της φασιστικής Ιταλίας, αφού συγκέντρωσε τις δυνάμεις του μετά την πεινά του 1941-42 , δημιούργησε τα δικά του δίκτυα επικοινωνίας και μεταφοράς προϊόντων, τις δικές του ανταλλαγές, τη δική του αλληλεγγύη. Δεν έμεινε όμως εκεί. Πάνω σ’ αυτό το έδαφος «άνθισε» ο αντιστασιακός άνθρωπος, ο εργαζόμενος που δεν αρκούνταν πλέον στη φιλανθρωπία που διαιώνιζε την άσχημη κατάστασή του, αλλά έβαζε το ζήτημα της δημιουργίας μιας άλλης κοινωνία, μιας άλλης εξουσίας. Σ’αυτή τη χρονική στιγμή το ΚΚΕ και η ΟΚΝΕ, μέσα στην πιο σκληρή παρανομία, πήραν την πρωτοβουλία να δημιουργήσουν ένα αντιστασιακό κίνημα ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή της πατρίδας μας από τους Γερμανούς, Βούλγαρους και Ιταλούς. Δημιούργησαν το ΕΑΜ και το ένοπλο σκέλος του τον ΕΛΑΣ, την οργάνωση της αντιστασιακής νεολαίας, την ΕΠΟΝ, μαζί με άλλες προοδευτικές οργανώσεις. Τα μεγάλα αστικά κόμματα τοσκασαν στην Αίγυπτο μαζί με τον Βασιλιά. Ακόμη και το βρετανικό υπουργείο εξωτερικών σε έκθεση του αναφέρει και παραδέχεται: «Την ίδια στιγμή που τα συντηρητικά στοιχειά σπαταλούσαν το χρόνο τους στην αδράνεια, το ΕΑΜ τράβηξε μπροστά φτάνοντας στο σημείο στο όποιο μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως είναι ο κύριος εκπρόσωπος της ελληνικής αντίστασης.» Το ΚΚΕ έδωσε τα καλύτερα παιδιά του στον αγώνα αυτό. Έδειξε στην πράξη ότι ο αγωνιζόμενος λαός μπορεί να νικήσει τους δυνάστες του, τους εκμεταλλευτές του. Μέσα από το ΕΑΜ έκτισε μια άλλη κοινωνία στα βουνά και έδειξε για 5 μήνες στις πόλεις πως μπορεί ο λαός να πάρει τις τύχες στα χέρια του. Καθιέρωσε για πρώτη φορά την δημοτική γλώσσα, δόθηκε στις γυναίκες το εκλογικό δικαίωμα και η δυνατότητα να συμμετέχουν ακόμη και στα λαϊκά δικαστήρια. Απελευθέρωσε τις δημιουργικές δυνάμεις του λαού και την πολιτιστική δημιουργία. (…)Τι προηγήθηκε όμως της δεκαετίας του 1940; Είπαμε για την άνοδο στην πολιτική εξουσία των φασιστικών και φιλοφασιστικων κόμματων. Είναι όμως χρήσιμο να ξέρουμε τι χαρακτηριστικά είχαν τα κόμματα αυτά, ποιος είναι ο πολιτικός λόγος και η πρακτική τους. Ποιοι τα βοήθησαν και τα ενίσχυσαν; Το ναζιστικό- εθνικιστικό κόμμα του Χίτλερ στη Γερμανία το ενίσχυσαν οι Γερμανοί πλουτοκράτες. Στην Ελλάδα ζούμε εδώ και μια εξαετία μια οξυμένη κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ζούμε ένα εσωτερικό- ταξικό πόλεμο που γίνεται προσπάθεια να λήξει σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και της εργατικής τάξης. Κρύβουν οι αστοί πολιτικοί ότι ο φασισμός είναι παιδί του δικού τους συστήματος, αφού διαφέρουν από αυτόν ως προς τα μέσα ενώ συμφωνούν στην καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας. Για παράδειγμα, πως αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι η ΖΗΜΕΝΣ που λάδωνε Έλληνες αστούς πολιτικούς και τα κόμματα τους για να εξυπηρετήσει την κερδοφορία της σε βάρος μας, ήταν κολόνα της γερμανικής οικονομίας, τόσο επί ναζιστικής Γερμανίας όσο και σήμερα επί Μέρκελ; Ποια καλύτερη απόδειξη υπάρχει από τη συνδετική αυτή ουσία, την καπιταλιστική επιχείρηση δηλαδή, που συνδέει το φασισμό με τον καπιταλισμό; Τη σημερινή μέρα δεν τη γιορτάζουν στα ελληνικά σχολεία, δεν κάνουν παρελάσεις και ομιλίες. Το αστικό πολιτικό σύστημα, όταν δεν αποσιωπά την επέτειο της απελευθέρωσης από το γερμανικό ζυγό, διαστρεβλώνει το νόημα της, υποβαθμίζει τη σημασία της . Γι αυτό λοιπόν εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να θυμίζουμε τα γεγονότα και να εμβαθύνουμε σ’ αυτά. Να δείξουμε ότι, όπως και τότε, οι Έλληνες εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία μπορούν να σηκώσουν κεφάλι, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να νικήσουν τους συγχρόνους εκμεταλλευτές και κατακτητές, ντόπιους και ξένους. Να διώξουν τα σύννεφα του πολέμου που μαζεύονται ξανά απειλητικά πάνω από τα Βαλκάνια. Για να κτίσουν τη δική τους ξεχωριστή κοινωνία, στην οποία ο εργαζόμενος λαός θα μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια, σιγουριά και αισιοδοξία για το μέλλον.»