Τα Ολύμπια Νέα

Ελλάδα

Αναγκαιότητα οι συλλογικές διαπραγματεύσεις

ΓΣΕΕ: Καθολικό αίτημα η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεωνDEB7D569889CC850CDC962CA3AD8E370

Το 88% των Ελλήνων πολιτών επισημαίνει την επιτακτική αναγκαιότητα για επαναφορά του πλαισίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, καθώς και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας της ΓΣΕΕ. Σημαντικό δε στοιχείο είναι ότι το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 91%, στους νέους (18-34 ετών), που έχουν πληρώσει ακριβά την ακραία «ευελιξία» και την απορρύθμιση στην αγορά εργασίας στα χρόνια της κρίσης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα Πανελλήνιας Συνδρομητικής Έρευνας που διενήργησε η Metron Analysis για λογαριασμό της ΓΣΕΕ στο πεδίο της αγοράς εργασίας, το 88% των Ελλήνων πολιτών στοιχίζεται πίσω από το αίτημα και τη διεκδίκηση της ΓΣΕΕ για την επαναφορά του πλαισίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ΕΓΓΣΕ. Η τηλεφωνική έρευνα πραγματοποιήθηκε σε σταθμισμένο δείγμα (φύλο, ηλικία, ψήφο στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές) 1.201 ατόμων ηλικίας από 18 και άνω. Όπως προκύπτει από τα ποιοτικά και ποσοτικά ευρήματα της Έρευνας, η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτώμενων ανεξάρτητα τόσο από το κομματικό πρόσημο της ψήφου τους στις Εθνικές Εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015, όσο και από την (αυτο)τοποθέτησή τους στο πολιτικό φάσμα θεωρούν τη Συλλογική Αυτονομία ως απαραίτητη προϋπόθεση προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων αποδεικνύοντας σαφώς ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) είναι καθολική κοινωνική απαίτηση. Το γεγονός, σχολιάζει η ΓΣΕΕ, ότι το υψηλότερο (91%) –μεταξύ των πολύ υψηλών– ποσοστό υποστήριξης της επαναφοράς των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) καταγράφεται στους νέους 18 έως 34 ετών, «στην ηλικιακή ομάδα δηλαδή που βρίσκεται αντιμέτωπη με φαινόμενα μαζικής ανεργίας, ακραίας ευελιξίας ή υπαμειβόμενης απασχόλησης, αναδεικνύει ξεκάθαρα την αναντικατάστατη λειτουργία της Συλλογικής Διαπραγμάτευσης αφενός ως θεσμικό μηχανισμό υποστήριξης της ένταξης και παραμονής στην αγορά εργασίας, και αφετέρου σαν κρίσιμο εργαλείο διαφύλαξης της αξιοπρεπούς δουλειάς σε πείσμα όσων εγκληματικά και ανεδαφικά συνεχίζουν να συνδέουν την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων με την αύξηση της απασχόλησης». Σύμφωνα με την έρευνα, προσθέτει η ΓΣΕΕ, η αποκατάσταση του πλαισίου των ΣΣΕ αποτελεί κοινή συνισταμένη όλων των ερωτώμενων, όποια θέση κι αν κατέχουν στην αγορά εργασίας, στην παραγωγική δραστηριότητα και αλυσίδα (Ελεύθεροι Επαγγελματίες, Γεωργοί, Μισθωτοί ΙΤ& ΔΤ, Άνεργοι, Φοιτητές, Νοικοκυρές, Συνταξιούχοι) αποδομώντας περιθωριακές δογματικές απόψεις περί «συντεχνιασμού». «Είναι χαρακτηριστικό και δηλωτικό του καθολικού της χαρακτήρα ότι με αυτή συντάσσονται το 82% των Ελεύθερων Επαγγελματιών και το 90% των Αγροτών» τονίζει η ΓΣΕΕ.

Το 81% θέλει βαριά πρόστιμα και ελέγχους για τη μαύρη εργασία Ταυτόχρονα, σε ένα άλλο εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα, αυτό της αδήλωτης εργασίας που σχετίζεται –άμεσα ή έμμεσα– και με την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, το 85% των ερωτώμενων κρίνουν ότι στην καταπολέμησή της δύναται να συμβάλλει η εντατικοποίηση και αυστηροποίηση των ελέγχων, αλλά και η επιβολή υψηλών προστίμων στους παραβάτες. «Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι η πάγια θέση της ΓΣΕΕ για την επιβολή υποχρεωτικού αριθμού εργαζομένου (τεκμήρια) ανάλογα με το είδος και το μέγεθος της επιχείρησης κερδίζει συνεχώς έδαφος στην κοινή γνώμη» επισημαίνει η Συνομοσπονδία. Το 61% των ερωτώμενων, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια πρόταση με εξειδικευμένο περιεχόμενο, θεωρούν την υιοθέτηση του εν λόγω μέτρου καθοριστική για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας στην αγορά εργασίας. «Οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι το σημείο τομής της οικονομικής ανάκαμψης και της ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής, της εργασιακής δικαιοσύνης και της υγιούς ανταγωνιστικότητας» τονίζει η ΓΣΕΕ. Η ΓΣΕΕ «συνεχίζει και θα συνεχίσει με αμείωτη ένταση την πολυμέτωπη παρέμβασή της στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων, στα όργανα του ευρωπαϊκού και διεθνούς κοινωνικού διαλόγου, στα εθνικά, ευρωπαϊκά και διεθνή δικαστήρια για την αποκατάσταση της Συλλογικής Αυτονομίας στη χώρα μας».

Εξάγουμε… νέους
Την πρώτη θέση σε αξία μεταξύ των εξαγόμενων «προϊόντων» της χώρας κατέχει το ανθρώπινο δυναμικό, σύμφωνα με έρευνα της Endeavor Greece, που καταγράφει την προστιθέμενη αξία και τα φορολογικά έσοδα που δημιουργούν στις χώρες υποδοχής οι Έλληνες που έφυγαν για το εξωτερικό στη διάρκεια της κρίσης (2008-2016).
Βάσει των στοιχείων που παρουσιάζει Endeavor, αθροιστικά, από το 2008 μέχρι και σήμερα, οι Έλληνες του brain drain έχουν παραγάγει περισσότερα από 50 δισ. ευρώ ΑΕΠ στις νέες «πατρίδες» τους. Ειδικότερα, οι άνθρωποι αυτοί, κυρίως ανώτερης/ανώτατης εκπαίδευσης, συνεισφέρουν ετησίως 12,9 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ των χωρών υποδοχής (κυρίως Γερμανία και Αγγλία) και 9,1 δισ. ευρώ σε φορολογικά έσοδα, εκ των οποίων 7,9 δισ. ευρώ σε φόρους εισοδήματος και εισφορές και 1,2 δισ. ευρώ σε ΦΠΑ.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι το ποσό που έχει δαπανήσει το ελληνικό κράτος για την εκπαίδευση των ανθρώπων αυτών υπολογίζεται στα 8 δισ. ευρώ.
Συγκριτικά με όλα τα εξαγόμενα «προϊόντα» της χώρας, το ανθρώπινο δυναμικό κατέχει την πρώτη θέση σε αξία με 12,9 δισ. ευρώ, ενώ ακολουθούν τα προϊόντα πετρελαίου (7,2 δισ.), τα προϊόντα αλουμινίου (1,3 δισ.), τα φάρμακα (0,7 δισ.), το ελαιόλαδο (0,5 δισ.), τα ψάρια, οι ελιές, τα προϊόντα καπνού, τα πληροφοριακά συστήματα και τα τυροκομικά προϊόντα με 0,4 δισ., το βαμβάκι και τα ροδάκινα (0,3 δισ.).
Όπως επισημαίνει η Endeavor, τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι ενώ στις εξαγωγές προϊόντων, το παραγόμενο εισόδημα συγκεντρώνεται στην Ελλάδα, η δραστηριότητα των Ελλήνων του εξωτερικού ωφελεί κατά κύριο λόγο και βραχυ/μεσο-πρόθεσμα τις χώρες υποδοχής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότεροι εργαζόμενοι (49%) παρά άνεργοι (43%) επιθυμούν να φύγουν από τη χώρα αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες εξέλιξης και ένα σταθερότερο περιβάλλον. Η διαρροή ταλέντου αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τις εταιρείες στη χώρα με επιτυχημένη πορεία και προοπτική ανάπτυξης καθώς έχουν ανάγκη για καταρτισμένο προσωπικό αλλά αντιμετωπίζουν αυξανόμενη δυσκολία να κρατήσουν τα ταλέντα στην Ελλάδα ή να τους δώσουν κίνητρα για να επιστρέψουν.