Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

Ο Πήγασος στα Λείβηθρα με Ντάριο Φο

45ο Φεστιβάλ Ολύμπου1

 

Με δύο παραστάσεις που απόλαυσε το κοινό την Κυριακή και τη Δευτέρα και μία που θα παρουσιασθεί το προσεχές Σάββατο 9 Ιουλίου 2016, συμμετέχει το θεατρικό σχήμα «Πήγασος» στο 45ο Φεστιβάλ Ολύμπου.

Χώρος φιλοξενίας ο αρχαιολογικός χώρος των Λειβήθρων. Ένα τοπίο που συναρπάζει τον επισκέπτη και τον εκστασιάζει με την επιβλητικότητα του Ολύμπου. Η παράσταση που ανέβασε ο «Πήγασος», επίκαιρο και διαχρονικό. Είναι το «Μιστερο Μπουφό» του Ιταλού θεατρικού συγγραφέα, ευθυμογράφου, σκηνοθέτη και συνθέτη Ντάριο Φο. Είναι ένα ιδιότυπο σπονδυλωτό έργο, μια συρραφή πολλών σκηνών. Ο ιδιοφυής συγγραφέας αναδεικνύει μέσα από το «Μίστερο Μπουφό» τους πρωταγωνιστές του, τους πλανόδιους λαϊκούς θεατρίνους του Μεσαίωνα, τους αποκαλούμενους τσαρλατάνους ή και «τρελούς», που τριγυρνώντας από πόλη σε πόλη και παίζοντας σε δημόσιους χώρους αποτελούσαν την «ζωντανή, ομιλούσα εφημερίδα του λαού» στηλιτεύοντας με αυτοσχέδια κείμενα τη διαφθορά της Καθολικής Εκκλησίας. Παράλληλα αναδεικνύουν το δογματισμό και τη βία, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους και προκαλώντας το ανελέητο μίσος της φεουδαρχίας, ασκώντας με τη σειρά τους άμεσα ή έμμεσα καυστική κριτική στην απανταχού κατάχρηση εξουσίας.

Αντώνης Κάλφας: μια λαϊκή, καυστική σάτιρα του θεάτρου «Πήγασος» με ευαισθησία, γνώση και χιούμορ Ο Χάρης Αμανατίδης έχει επανειλημμένα σκηνοθετήσει Ντάριο Φο στον «Πήγασο» τα τελευταία χρόνια κι αυτό γιατί το έργο τού ιταλού μάστορα συνδυάζει πολλές αρετές: κοινωνική ευαισθησία, σάτιρα, καυστικό χιούμορ, πολιτικά αντανακλαστικά στη γραμμή μιας σταθερής υπεράσπισης των αδικημένων της γης, κριτική της εκκλησιαστικής εξουσίας κλπ.. Όντως, η μορφή του θαλερού Ντάριο Φο τα έχει όλα, όπως φαίνεται και από το εργοβιογραφικό του: πολυτάλαντη προσωπικότητα, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και σκηνογράφος. Ο ίδιος ερμήνευσε αρκετά από τα έργα του, ενώ έγραψε πολλά για την Ιταλική Ραδιοφωνία και τον κινηματογράφο. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τον αντικομφορμισμό και τη δυνατή σάτιρα απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική, την εκκλησία και την ηθική, που βαραίνουν την καθημερινή μας ζωή διαιωνίζοντας τον ιδιόμορφο κοινωνικό μεσαίωνα που διανύουμε. Παγκόσμια φήμη έχουν τα έργα του: «Μυστήριος μπούφος», «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», «Κλέβε λιγότερο», «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!», «Οι αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ» και πολλά άλλα. Το 1997 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και έχουν ανέβει σε θέατρα όλου του κόσμου. Ο Ντάριο Φο, γνήσιος απόγονος των μεσαιωνικών παλιάτσων και τροβαδούρων, μεταγράφει τις εμβόλιμες κωμικές σκηνές των μεσαιωνικών λειτουργικών δραμάτων στα κείμενα που του χάρισαν το βραβείο Νόμπελ, όπου το θείο και το ανθρώπινο δράμα ξαναδιαβάζονται με τραγικωμικό τρόπο και με έντονο κοινωνικοπολιτικό σχόλιο και καυστική αντιεξουσιαστική σάτιρα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το συγκεκριμένο έργο έχει μεταφραστεί σε 30 διαφορετικές γλώσσες και έχει παρουσιαστεί σε όλον τον κόσμο με μεγάλη επιτυχία. Κάθε παράσταση θα περιλαμβάνει διαφορετικές σκηνές, καθώς ο αριθμός των σκηνών είναι τόσο μεγάλος που δεν μπορούν να παρουσιαστούν σε μία μόνο παράσταση. Στο θαυμάσιο και επιμελώς διαμορφωμένο χώρο των αρχαίων Λειβήθρων η παράσταση ενισχύεται και από την ανυπέρβλητη ομορφιά του τοπίου (παρούσες στην έναρξη και οι δύο αρχαιολόγοι που συνέβαλαν στην αξιοποίηση του χώρου, Έφη Πουλάκη και Ελένη Κλεινάκη, αποδεικνύοντας πώς δένονται οι πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση της μοντέρνας αρχαιολογίας). Στις σκηνές του έργου ο Αμανατίδης πρόσθεσε και ένα εξαιρετικό, συγχρονισμένο καυστικό σχόλιο εξ αφορμής της απαγόρευσης παιξίματος του έργου στον αρχαιολογικό χώρο «Λουλουδιές» με το αιτιολογικό ότι «ο τόπος είναι ιερός». Ιερή και μόνο ιερή είναι η παράδοση των κειμένων τα οποία παίζονταν, σχολιάζονταν, άρεσαν ή δεν άρεσαν σε όλες τις κοινωνίες (αρχαίες, βυζαντινές και νεωτερικές). Το ζήτημα είναι πως το λαϊκό κείμενο του Ντάριο Φο, στηριγμένο ακριβώς πάνω σε μεσαιωνικά λαϊκά και δημώδη κείμενα της εποχής επιτρέπει την κριτική, την καυστική σάτιρα και την αναγκαία επίθεση σε όσους ηγεμόνες αντιτίθενται στην αίσθηση δικαίου του λαϊκού ανθρώπου. Με αφορμή λοιπόν την απαγόρευση αυτή ο Αμανατίδης χτίζει μια ωραία, ειρωνική και σύντομη ιστορία των μηχανισμών της εξουσίας στον πιερικό χώρο, τις αλλεπάλληλες δολοφονίες και τις ίντριγκες των αυτοκρατόρων και όλα αυτά με το τέχνασμα της κομμένης κεφαλής του αγγελιαφόρου (ο νεαρός Ιάσονας Καστόρης διαθέτει χιούμορ και καλή φωνή). Εξαιρετικός ο Κώστας Παπουτσίδης, με γνήσια συγκίνηση και χιούμορ, μετέφερε το αληθινό μήνυμα του επαναστάτη Ιησού (ασκώντας του βεβαίως και την ανάλογη κριτική) αλλά και γεμάτος κέφι ως χαρτοπαίχτης κάτω από τον εσταυρωμένο ενώ η Χριστίνα Μπομπόλη απέδωσε με μετρημένη οργή το εισαγωγικό κείμενο του πάτερ φαμίλια που μάχεται τους άπληστους φεουδάρχες αλλά, επίσης, και την μορφή του χάρου με κάτι από την ομορφιά της ντίβας (γιατί ο θάνατος πάντοτε έχει μεγάλο σουξέ, όπως και να το κάνουμε). . Η παράσταση θα παιχθεί και πάλι, πάντα στο πλαίσιο του 45ου Φεστιβάλ Ολύμπου, το Σάββατο 9 Ιουλίου 2016, στις 9:30μ.μ., στα αρχαία Λείβηθρα. Τιμές εισιτηρίων: κανονικό 10 ευρώ, φοιτητικό-ανέργων-ΑΜΕΑ-πολυτέκνων 7 ευρώ.