Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

Ωδή στην ειρήνη

Την «Ελένη» του Σεφέρη παρουσίασαν μαθητές του 1ου Γυμνασίου και Λυκείου Κατερίνης1

Το παρατεταμένο και θερμό χειροκρότημα του κοινού απέσπασαν οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου και του 1ου ΓΕΛ Κατερίνης στο Ανοιχτό θέατρο πάρκου Κατερίνης, την Τρίτη το βράδυ, όπου παρουσίασαν μία εικαστική performance, βασισμένη στο διαχρονικά αντιπολεμικό ποίημα του Γεώργιου Σεφέρη «Ελένη», με τίτλο «Για ένα πουκάμισο αδειανό».

Η συγκεκριμένη παράσταση μιλώντας μεστά και διαχρονικά για τα δεινά του πολέμου, ανήγαγε την ειρήνη σε υπέρτατο αγαθό. Οι μαθητές διερευνώντας το θέμα της βίας και του πολέμου στην ποίηση από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα ανάδειξαν τη διαχρονικότητά του. Μέσα από αυτοσχεδιασμούς και πολύ γόνιμη συνεργασία προσέγγισαν με σύγχρονο βλέμμα τη βαριά κληρονομιά του αρχαίου δράματος. Κείμενα δυνατά που καθήλωσαν τους θεατές και εξίσου δυνατές ερμηνείες από τoυς πρωταγωνιστές, σε μια υποβλητική ατμόσφαιρα, που την έκανε ακόμα πιο μοναδική, η σκηνική παρουσία του ντράμερ, ο οποίος έντυσε την παράσταση με εξίσου ζωντανή υποβλητική μουσική. Το έργο πρωτότυπη σύλληψη, αφηγηματικά κείμενα-μονόλογοι, μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν την απώλεια, τον ξεριζωμό, τον πόνο, την απόρριψη, το αδιέξοδο και την εγκατάλειψη. Το Ανοιχτό θέατρο πάρκου Κατερίνης, γέμισε ασφυκτικά, τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό επί σκηνής και εισέπραξαν το θερμό χειροκρότημα των θεατών. Μέσα από μια διαδικασία πολλών εβδομάδων εντατικών προβών και χωρίς να χαθεί ούτε μία διδακτική ώρα, υπό την καθοδήγηση των υπεύθυνων καθηγητριών, οι μαθητές των δύο σχολείων, ξεδίπλωσαν στη σκηνή το ταλέντο και την παιδεία τους, κάνοντας κοινωνούς του πανανθρώπινου και πιο επίκαιρου από ποτέ αντιπολεμικού μηνύματος του έργου, τους θεατές. Η συγκίνηση και το συναίσθημα, πλημμύρισαν αβίαστα όλους τους συντελεστές και όλους τους θεατές που απέδειξαν ότι το θέατρο ως πράξη, ως κατάσταση και ως διαδικασία, έχει πάντα περίοπτη θέση στις ψυχές των ανθρώπων που επιθυμούν να αναλογιστούν και να αισθανθούν πέρα από τα καθημερινά και τετριμμένα. Η κινησιολογία οι χορογραφίες, οι στιγμές της έξαρσης και της οδύνης, ήταν συγκλονιστικά επιλεγμένες και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά, που κατάφεραν να αποδώσουν με τα σώματά τους ποικίλα και δυνατά συναισθήματα. Οι κοπέλες του Χορού, όλες εξαίρετες, με τέλειο συγχρονισμό απέδωσαν έξοχα το ρόλο τους. Η παράσταση έστειλε ένα σαφές αντιπολεμικό μήνυμα προβάλλοντας τα πάθη και τον πόνο του λαού μας σε διάφορες ιστορικές συγκυρίες, οι οποίες και αποτέλεσαν αιτία να γεννηθεί μια υψηλής στάθμης ποίηση με θέματα που προβάλλουν αφενός τα δεινά των συγκρούσεων, τα δεινά του πολέμου, και αφετέρου την αγάπη για ελευθερία της πολύπαθης πατρίδας μας, την ελπίδα για ειρήνη, την ελπίδα για καλύτερες μέρες. Επίσης, ήταν ένα αμείλικτο κατηγορώ για τις φρικαλεότητες του πολέμου και ένα σπαρακτικό αίτημα για αλληλεγγύη και ανθρωπισμό, που ενθουσίασε, συγκίνησε και ευαισθητοποίησε το κοινό το οποίο στο τέλος καταχειροκρότησε τους μαθητές. Σε μία εποχή που ο πόλεμος σφυροκοπά τους λαούς του κόσμου και οι κατατρεγμένοι του έχουν ως μέσο κι οδηγό την ελπίδα, η παράσταση πρόβαλλε την αγριότητα, τη φρίκη και τη ματαιότητα του πολέμου στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Παραλληλίζοντας τα μηνύματα του κειμένου με την πραγματικότητα, αντιληφθήκαμε ότι πολύ συχνά βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου παλεύουμε, όπως έγραψε και ο Σεφέρης, για την ανύπαρκτη Ελένη, για ένα αδειανό πουκάμισο. Υπεύθυνες για την υλοποίηση και τη διοργάνωση της παράστασης ήταν οι εκπαιδευτικοί του 1ου Γυμνασίου, Μαρία Ντουλαπτσή, Βάλια Βατζόλα και του 1ου ΓΕΛ Κατερίνης, Κατερίνα Κοτσαφτίκη και Σοφία Χατζηιωαννίδου.