Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Κοινωνικά

Επαγγελματική «ερασιτεχνική» έκδοση

Άρθρο γνώμης για το βιβλίο του Θανάση Γεωργιάδη

Γράφει ο Θανάσης ΜπίνταςP1100006 Με ένα καλαίσθητο εξώφυλλο γεμάτο συμβολισμούς κυκλοφόρησε ένα «βιβλίο» που συμπληρώνει την ιστορική εικόνα της πόλης μας με γεγονότα που νευρώνουν, το κοινωνικό παρελθόν της.

Στο εξώφυλλο «φιγουράρουν» κάποιοι νέοι της προηγούμενης νέας γενιάς σε αχνό φόντο σα να θέλουν να αιωνιοποιήσουν τα δρώμενα που γίνονταν άτυπα ή καλλίτερα παράλληλα με την επίσημη παρουσίαση της θεσμοθετημένης καθημερινότητας. Πρόκειται για ένα πόνημα του αγαπητού σε όλους μας συμπολίτη Θανάση Γεωργιάδη που όλοι γνωρίσαμε ως διευθυντή της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνίας του νομού Πιερίας. Για μένα προσωπικά ήταν μια ευχάριστη έκπληξη που ανακάλυψα, ακόμα μια φορά, πως ο «ερασιτεχνισμός» – πάντα με τη θετική έννοια του όρου- αποτελεί το άλας της ζωής μας. Εξάλλου η ίδια λέξη ερασιτεχνισμός (εραστής της τέχνης), φανερώνει κάτι πηγαίο, κάτι δυναμικό, κάτι που πηγάζει από τα έγκατα της ψυχής, κάτι που ξεπηδάει ανεξέλεγκτο, γεμάτο πάθος για κάτι υψηλό. Ο αγαπητός μας Θανάσης Γεωργιάδης συγκέντρωσε υλικό 45 χρόνων (1971-2015) και το απέδωσε σε μας ως ένα κεφάλαιο ιστορίας του τόπου μας. Η δουλειά αυτή με την εννοιολόγιση που αποκτά συμπληρώνει το ταυτοτικό στοιχείο της Κατερίνης. Ένοιωσα, ειλικρινά, πως μου στέριωσε την αισιοδοξία με τη διάχυτη αυτοπεποίθηση που ακτινοβολεί η έκδοσή του αυτή. Αποδεικνύει πως τότε υπήρξε και εσωτερική δράση συλλογικότητας σε «άτυπα» πεδία δράσεων. Πράγματι η μάζωξη των ερασιτεχνικών ποδοσφαιριστών και η συγκρότηση της σε κοινή εμφάνιση φανερώνει για μια φορά ακόμη πως ανεξάρτητα από τις κατευθυνόμενες δράσεις υπάρχει η ανθρώπινη βούληση για κοινή έκφραση χωρίς συμφέροντα, χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς εμπορικότητα, χωρίς υλικό κέρδος. Έτσι ήταν και λειτουργούσε Η ΑΤΥΠΗ ΕΝΩΣΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ, έχοντας έναν και μόνο στόχο, τη τέρψη δια του ευ αγωνίζεσθαι «..για να πετύχουμε μια πολύπλευρη και δημιουργική συνεργασία, διατηρώντας την ελευθερία μας, σεβόμενοι ο ένας τον άλλον, πειθαρχούντες στους ιδιαίτερους κανόνες του παιχνιδιού» όπως λέει ο συμμαθητής Δημήτρης Λιάπης στον πρόλογο του βιβλίου και συμπληρώνονται, ο έτερος συμμαθητής και φίλος Σταύρος Διαμαντόπουλος «το ψυχολογικό βάρος από την καθημερινότητα την εργασία και τις οικογενειακές υποχρεώσεις φεύγει μέσα από την άθληση». Αγαπητέ φίλε Θανάση Γεωργιάδη, πιστεύω πως εκφράζω και το σύνολο των συμπολιτών μας, στις ευχαριστίες που σου εκφράζω και μέσα από τα έντυπα μέσα του νομού μας για το εξαιρετικό ιστορικό πόνημα που μας προσφέρεις. Καθόσον ιστορία δεν είναι μόνο τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα, αλλά η έκφραση της παρουσίας του ανθρώπου σε δράσεις ειρήνης.