Τα Ολύμπια Νέα

Κυριότερες Ειδήσεις / Τοπικά Νέα

«Πειρατές» του Θερμαϊκού

Αγναντεύοντας την Πιερία των πολλών εκπλήξεων και επιλογώνkentriki

Στ’ αλήθεια, θα μπορούσε κανείς να αρνηθεί μια απόδραση από τη θλιβερή πια καθημερινότητα, με ένα πλοίο τού παρελθόντος; Θα μπορούσε κανείς να αρνηθεί μια καλοκαιριάτικη συναρπαστική περιπέτεια με ένα πραγματικά «πειρατικό» πλοίο; Θα μπορούσε κανείς να πει «όχι» αν του πρότειναν να νιώσει, έστω για λίγο, ταξιδιώτης ενός «πειρατικού» που βγαίνει στη θάλασσα για να «κουρσέψει» εξαιρετικές εικόνες και απείρου κάλλους ομορφιές από την Πιερία, τη Μακεδονία ή από άλλες περιοχές;

 

Τι θα λέγατε για μια απόδραση από τη θλιβερή πια καθημερινότητα, με ένα πλοίο τού παρελθόντος; Τι θα λέγατε για μια καλοκαιριάτικη συναρπαστική περιπέτεια με ένα πραγματικά πειρατικό πλοίο; Τι θα λέγατε αν σας πρότειναν να νιώσετε, έστω για λίγο, ότι είσαστε ταξιδιώτες ενός πειρατικού «από τα παλιά», που βγαίνει στη θάλασσα για να «κουρσέψει»;

Τι θα λέγατε να νιώσετε για λίγο ότι είστε στο επίκεντρο μιας πειρατικής εξόρμησης, ας πούμε όπως σε μια χολιγουντιανή ταινία; Τι θα λέγατε να αισθανθείτε, έστω για μια μέρα, ότι είστε σ’ ένα πλοίο σαν κι εκείνο ή παρόμοιο με εκείνο τού πειρατή τής Καραϊβικής; Τι θα λέγατε να νιώσετε για λίγο συνταξιδιώτες τού Τζακ Σπάροου; Μα… υπάρχουν τέτοια πλοία στην Πιερία ή ευρύτερα στη Μακεδονία για να μπορεί κανείς να ζήσει τέτοιες περιπέτειες;

 

Το «πειρατικό» Μπαρμπαρόσα στην Πιερία

 

e25 (5)

 

Ένα τέτοιο πειρατικό πλοίο που εμφανίστηκε το 1999 στην Πιερία, ήταν το «Μπαρμπαρόσα» και είχε ως καπετάνιο του τον τότε Αντιδήμαρχο του καποδιστριακού Δήμου Πύδνας, Γιώργο Ζώρα, από το χωριό Παλιόστανη, έναν ανοιχτόκαρδο και συνήθως χαμογελαστό άνθρωπο που όταν φορούσε τα πειρατικά του ρούχα, νόμιζες ότι είχες μπροστά σου έναν πραγματικό πειρατή, έναν όμως καλοκάγαθο πειρατή.

 

e25 (1)

 

Πριν από 17, λοιπόν, χρόνια ο Γιώργος Ζώρας με το «Μπαρμπαρόσα» του ξεκίνησε ένα πολύ ενδιαφέρον ιδιωτικό τουριστικό πρόγραμμα με καθημερινές ημερήσιες εκδρομές από το λιμάνι τής Παραλίας προς τις ακτές τού Λιτοχώρου και επιστροφή στην Παραλία.

Το πλοίο δεν είχε μόνο αυτό το πολύ γνωστό πειρατικό όνομα, είχε και τη «χάρη», είχε και την εμφάνιση ενός πειρατικού τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Στον ιστό του, δίπλα στην ελληνική σημαία, κυμάτιζε και μια μεγάλη πειρατική σημαία, μια μαύρη σημαία με άσπρη νεκροκεφαλή και από κάτω δυο διασταυρούμενα σπαθιά. Στο πλοίο αυτό, πέρα από τον πειρατικό διάκοσμο μπορούσε κανείς να βρει και να «χρησιμοποιήσει» πειρατικά πιστόλια και σπαθιά, γεγονός που αποτελούσε μέρος τής διασκέδασης των επισκεπτών, ιδίως όμως των παιδιών.

Το ενδιαφέρον μεγάλων και μικρών, Ελλήνων και ξένων επισκεπτών, ήταν έντονο λόγω της πειρατικής εμφάνισης του πλοίου, λόγω των πειρατικών αντικειμένων που μπορούσε κανείς να δει, να «χρησιμοποιήσει» και να φωτογραφίσει, καθώς επίσης και λόγω τής λίαν ενδιαφέρουσας διαδρομής από την Παραλία στη θαλάσσια περιοχή τού Λιτοχώρου. Οι εξορμήσεις ξεκινούσαν πρωινές ώρες από το λιμάνι τής Παραλίας και το πειρατικό ήταν πάντοτε γεμάτο από κόσμο.

 

e25

 

Το «Μπαρμπαρόσα» έβγαινε αρχικά προς το Αιγαίο και στη συνέχεια έστριβε δεξιά προς τη Νότια Πιερία. Η διαδρομή ήταν καταπληκτική. Οι επισκέπτες έβγαζαν συνεχώς φωτογραφίες με εκείνες τις παλιές φωτογραφικές μηχανές που είχαν φιλμ. Έβγαζαν φωτογραφίες μέσα στο πλοίο με τον πειρατικό διάκοσμο, φωτογραφίζονταν με τον καπετάνιο Γιώργο Ζώρα, φωτογράφιζαν τους οικισμούς τής Παραλίας και της Κατερινόσκαλας, φωτογράφιζαν τα πουλιά που έκαναν εφορμήσεις στα νερά για να πιάσουν ψάρια, φωτογράφιζαν κάποια δελφίνια που κάποτε – κάποτε εμφανίζονταν στη διαδρομή, φωτογράφιζαν τις ακτές τού Λιτοχώρου (Βαρικό, Γρίτσα, Πλάκα), τον Όλυμπο και τα Πιέρια Όρη.

Το «Μπαρμαρόσα» δεν προσέγγιζε το λιμάνι τής Γρίτσας αλλά σταματούσε στη θάλασσα, στο ύψος τού Λιτοχώρου, οπότε δινόταν η ευκαιρία σε όσους επισκέπτες ήθελαν να κατεβούν από πλαϊνή σκάλα τού πειρατικού για να κολυμπήσουν. Δυο ώρες περίπου αργότερα, όσοι έκαναν το μπάνιο τους έβγαιναν κολυμπώντας στην αμμουδιά. Οι υπόλοιποι που δεν ήθελαν τυχόν να κάνουν μπάνιο, μεταφέρονταν με βάρκες στην αμμουδιά. Κοινό σημείο συνάντησης όλων ήταν κάποιο κιόσκι όπου θα απολάμβαναν το μεσημεριανό φαγητό που είχε ετοιμαστεί ειδικά για τους επισκέπτες. Το γεύμα περιλάμβανε συνήθως μικρά ψαράκια που νωρίτερα είχαν ψηθεί επιτόπου, σαλάτα ντομάτα με ελιές και κρεμμύδι, ψωμί, τυρί κλπ αλλά και κάτι για να πιούνε.