Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

Θεραπεία με άσκηση και μεσογειακή διατροφή

Ενημερωτική εκδήλωση της Ένωσης Διαβητικών Πιερίας για τον διαβήτη και τη στεφανιαία1

Η μεσογειακή διατροφή, η καθημερινή άσκηση και παράλληλα η ισορροπημένη ζωή, η ζωή δηλαδή με μέτρο, η ζωή με αποφυγή καταχρήσεων σε αλκοόλ κλπ, καθώς επίσης και με αποφυγή τού ενεργητικού αλλά και του παθητικού καπνίσματος προλαμβάνουν ασθένειες αλλά και θεραπεύουν ασθένειες. Αυτό, μεταξύ άλλων, επισήμαναν ο Παθολόγος – Διαβητολόγος και Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πιερίας, Ηρακλής Τσανικίδης, καθώς και ο Καρδιολόγος Ιωάννης Μποστανίτης, μιλώντας σε ενημερωτική εκδήλωση που οργάνωσε η Ένωση Διαβητικών Πιερίας, στα Γραφεία τής Ένωσης με την παρουσία αρκετών μελών.

Στην ομιλία του ο Καρδιολόγος τού Νοσοκομείου Κατερίνης, Ιωάννης Μποστανίτης, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη συνεχώς αυξανόμενη ασθένεια του διαβήτη μεταξύ των κατοίκων αυτού του πλανήτη, γεγονός που πλέον δίνει την εικόνα επιδημίας. Συγκεκριμένα, όπως είπε, σύμφωνα με υπάρχουσες μελέτες προβλέπεται ότι το 2035 θα υπάρχει παγκοσμίως μια αύξηση στην επίπτωση του Διαβήτη κατά 55%. Αναμένεται να υπάρχει αύξηση 23% στην Ευρώπη και 110% στην Αφρική. Σημείωσε δε ότι το 1985 είχαν καταγραφτεί 30.000.000 διαβητικοί ενώ το 2025 προβλέπεται να υπάρχουν πάνω από 480.000.000 – 500.000.000 διαβητικοί σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Υπογράμμισε μάλιστα ότι οι μισοί από εκείνους στους οποίους εμφανίζεται η νόσος, αγνοούν την ύπαρξή της, δεν γνωρίζουν δηλαδή ότι έχουν Σακχαρώδη Διαβήτη. Και πρόσθεσε ότι σήμερα υπάρχουν και 300.000.000 επιπλέον άνθρωποι οι οποίοι αντιμετωπίζουν διαταραχές τού μεταβολισμού των υδατανθράκων, δεν είναι δηλαδή επίσημα διαβητικοί αλλά έχοντας διαταραχές στον μεταβολισμό τους, αργά ή γρήγορα θα γίνουν διαβητικοί. Ανέφερε ακόμη ότι οι οκτώ στους δέκα διαβητικούς πεθαίνουν από καρδιαγγειακή νόσο, δηλαδή από προβλήματα που προκαλούνται στην καρδιά και στα αγγεία, διότι ο Διαβήτης προκαλεί αύξηση της καρδιακής νοσηρότητας και των εγκεφαλικών. Γι αυτό, είπε, οι γιατροί συνιστούν διακοπή τού καπνίσματος τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, μεσογειακή διατροφή και συγχρόνως καθημερινή άσκηση.

Το βάδισμα, ως καθημερινή άσκηση, βοηθά όχι μόνο τους διαβητικούς αλλά και εκείνους που επιδιώκουν, μέσα από την υγιεινή διατροφή και την άσκηση, να έχουν ευεξία και να παραμένουν υγιείς. Ωστόσο, όπως ανέφερε στην ομιλία του ο Παθολόγος-Διαβητολόγος και Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πιερίας, Ηρακλής Τσανικίδης, οι διαβητικοί ασθενείς που έχουν προβλήματα με τη μέση και τις αρθρώσεις τους, επιβάλλεται, αντί για βάδισμα, να κάνουν κολύμπι, χειμώνα – καλοκαίρι. Ζήτησε όμως, προτού μπει κανείς στη θάλασσα, να μετρήσει το σάκχαρό του, είτε είναι διαβητικός, είτε όχι, διότι, όπως σημείωσε, μπαίνοντας κανείς στη θάλασσα δεν θα πρέπει να έχει υπογλυκαιμία, δεν πρέπει να έχει αυξημένο σάκχαρο… Ως προς την υπογλυκαιμία, είπε ότι αυτή αντιμετωπίζεται π.χ. με κάποιον χυμό, οπότε, αφού ληφθεί ο χυμός και αφού γίνει και νέα μέτρηση ώστε να διαπιστωθεί ότι το σάκχαρο έχει ανέλθει στα κανονικά επίπεδα, τότε ενδείκνυται να μπει κάποιος στη θάλασσα. Είπε ακόμη ότι θα ήταν καλό, όταν κάποιος επισκέπτεται μια ακτή για να κάνει μπάνιο, να μην πηγαίνει μόνος αλλά με άλλους, ώστε αν του συμβεί κάτι, να μπορεί ένας άλλος να τον βοηθήσει, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι αυτός ο άλλος θα έχει ενημερωθεί ότι ο φίλος του/η φίλη του έχει την ασθένεια του διαβήτη προκειμένου, σε περίπτωση ανάγκης, να μπορεί και να βοηθήσει (να καλέσει βοήθεια, να ενημερώσει ότι ο φίλος/η φίλη πάσχει από διαβήτη, να μετρήσει το επίπεδο σακχάρου και, εφόσον υπάρχει υπογλυκαιμία, να χορηγηθεί π.χ. χυμός κλπ, ώστε το σάκχαρο να ανέλθει).

Αντιμετώπιση κινδύνων στις ακτές Υπάρχουν όμως και άλλοι κίνδυνοι στην αμμουδιά, όπως, για παράδειγμα, ο κίνδυνος έκθεσης στον ήλιο όπου για έναν διαβητικό οι συνέπειες μπορεί να είναι μεγαλύτερες. Επιπλέον, περπατώντας στην αμμουδιά υπάρχει πιθανότητα κανείς, εδώ στην Ελλάδα, να πατήσει γυαλιά, κονσέρβες, αναμμένο τσιγάρο κλπ, οπότε μπορεί και να προκληθούν τραύματα και ακρωτηριασμοί. Για να αποφευχθούν όλα αυτά, είπε ότι δεν θα πρέπει ποτέ το βάδισμα στην παραλία να γίνεται με γυμνά πόδια. «Πάντα με τις σαγιονάρες μας. Ακόμη και στη θάλασσα μέσα πρέπει πάλι κάτι να φοράμε, ώστε να προλάβουμε μία από τις χειρότερες επιπλοκές τού Διαβήτη, να αποφευχθούν τραύματα και ακρωτηριασμοί», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Επίσης, είπε ότι όταν κάποιοι ετοιμάζονται για εκδρομή, διανύοντας μάλιστα μια μεγάλη απόσταση, θα πρέπει πάντα να μετρούν το σάκχαρό τους, να μην οδηγούν ποτέ νηστικοί, να κάνουν στάσεις ενδιάμεσες αν η απόσταση είναι αρκετά μεγάλη ενώ εάν νιώσουν αδιαθεσία, που μπορεί να είναι π.χ. μια υπογλυκαιμία, τότε να σταματήσουν το όχημά τους στην άκρη του δρόμου και να δουν τί συμβαίνει, να μετρήσουν το σάκχαρό τους, να πιούν λίγο χυμό, να χαλαρώσουν και, εφόσον η αδιαθεσία περάσει, να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Αν το ταξίδι γίνεται με αεροπλάνο, οι διαβητικοί θα πρέπει να έχουν στη χειραποσκευή τους ινσουλίνες. Επειδή όμως σε κάποιες πτήσεις υπάρχει απαγόρευση μεταφοράς υγρών (για λόγους ασφαλείας, μέτρο που επιβλήθηκε μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις με εκρηκτικά υγρά), τότε οι διαβητικοί είναι καλό να έχουν μαζί τους διάγνωση από ιατρό – και μάλιστα, όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό, αυτή η διάγνωση να είναι και μεταφρασμένη.