Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Κοινωνικά

Πολύκεντρο Αιγινίου

Άρθρο γνώμης

Του Αντώνη Νταγλιούδηpol Η απόφαση του χουντικού «Δημοτικού Συμβουλίου Αιγινίου» (ΔΣ) το 1970 μιλάει για παραχώρηση οικοπέδου. Το ίδιο λέει και το συμβόλαιο δωρεάς. Το συγκεκριμένο ακίνητο (107 τεμάχιο)σύμφωνα με την διανομή του 1955 που έχει ισχύ πολεοδομικής μελέτης (αφού αποτυπώνει δρόμους, κοινόχρηστους χώρους κλπ) το καθορίζει ξεκάθαρα ως πλατεία(συνημμένο αντίγραφο). Γιατί δεν αναφέρεται λοιπόν στην απόφαση και στο συμβόλαιο ως πλατεία; Διότι οι πλατείες δεν είναι μεταβιβάσιμες, και τέτοια πράξη δεν μπορούσε να γίνει. Είναι λοιπόν απλό και αυτονόητο το συμπέρασμα: Το συμβόλαιο είναι άκυρο και η απόφαση δωρεάς παράνομη. Η αναθεώρηση του σχεδίου Αιγινίου που ισχύει σήμερα ορίζει επίσης ότι ο χώρος είναι πλατεία. Γιατί όμως όλα αυτά τα χρόνια δεν ανακλήθηκε η δωρεά; Γιατί απλούστατα σε όλες τις δικαστικές διαδικασίες δεν πρόβαλε ο Δήμος αυτό το απλό ζήτημα (ότι το ακίνητο είναι πλατεία) και δεν το απέδειξε με συγκεκριμένα έγραφα και μαρτυρίες αρμοδίων υπηρεσιών .Επίσης διότι και τα δικαστήρια επέμειναν στον χαρακτηρισμό «οικόπεδο» χωρίς να ζητήσουν σχετικές υπηρεσιακές τεχνικές γνωματεύσεις. Κι έτσι εκδόθηκαν οι κρυγαλέα λάθος δικαστικές αποφάσεις. Παρουσιάστηκαν λοιπόν στο ΔΣ Πύδνας Κολινδρού πρόσφατα τρείς νομικές γνωματεύσεις. Δέχονται όλες τις θέσεις του Σώματος Ελλήνων προσκόπων (ΣΕΜ) με τις εξής βασικές επισημάνσεις: -ότι αφού υπάρχει κτίριο αναιρείται η ιδιότητα της πλατείας Χιλιάδες πλατείες έχουν κτίρια και ούτε χάνουν την ιδιότητά τους, ούτε υπάρχει σχετική διάταξη που να προβλέπει κάτι τέτοιο. Απλό παράδειγμα η Πλατεία Δημαρχείου Κατερίνης με τις υπόγειες και υπέργειες κατασκευές. -Τα πράγματα εκτός συναλλαγής (πλατείες, δρόμοι κ.λ.π) αποβάλλουν την ιδιότητά τους αυτή από τότε που έπαψε ο προορισμός τους για την κοινή χρήση, ή για δημόσιο, δημοτικό, κοινοτικό ή θρησκευτικό σκοπό» Πότε απέβαλλε η πλατεία του συνοικισμού του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού την ιδιότητά της και έπαψε να είναι κοινόχρηστος, δημόσιος, δημοτικός χώρος; – Στην απόφαση 418/2005 μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης και 131/2007 Εφετείου Θεσσαλονίκης αναγράφεται: «ότι οικόπεδο απέκτησε ο Δήμος Αιγινίου και οικόπεδο δώρισε» Πώς προκύπτει αυτό; Το ίδιο κείμενο πιο πάνω αναφέρει: “στο με αριθ. 420Β της 28-6-1967 ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε η πράξη παραχώρησης του ακινήτου μαζί με άλλα από το δημόσιο στο Δήμο Αιγινίου, αναφέρονται όλα ως αδιάθετα οικόπεδα και μόνο στον περιεχόμενο αναλυτικό κατάλογο των παραχωρηθέντων ακινήτων, αναφέρεται παραπλεύρως του ιστορούμενου και εντός παρενθέσεως η λέξη πλατεία.” Πώς προκύπτει λοιπόν o όρος “οικόπεδο”; Αυτά για τις «νομικές γνωματεύσεις» ,την ποιότητα των οποίων μπορεί να δει ο καθένας Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο το εξής απλό: οι χρήσεις των χώρων καθορίζεται από τα πολεοδομικά διατάγματα, όχι από συμβόλαια και δικαστικές αποφάσεις. Αν θέλει το ΣΕΜ μπορεί να αιτηθεί την τροποποίηση του σχεδίου και τον αποχαρακτηρισμό του τμήματος 1000τμ με το κτίριο ως ιδιοκτησία. Τί θα γίνει σ’ αυτήν περίπτωσή; Η αίτησή του θα συνοδεύεται από τοπογραφικό, το συμβόλαιο και τις δικαστικές αποφάσεις που πράγματι μπορούν να επιβάλουν μια τέτοια τροποποίηση. Η υπηρεσία λοιπόν θα δει το συμβόλαιο που θα το κρίνει άκυρο χωρίς πολύ σκέψη και τις δικαστικές αποφάσεις που δεν διατυπώνουν την ανάγκη τροποποίησης σχεδίου ,αφού ούτε καν γνώριζε το δικαστήριο την από το 1955 μέχρι σήμερα χρήση του χώρου. Τώρα όμως ο χώρος είναι κοινόχρηστος-Δημοτικός και ανήκει στους δημότες. Κανένα ΣΕΜ και κανείς άλλος δεν έχει δικαίωμα κυριότητας μέχρι την ενδεχόμενη τροποποίηση. Αν υπάρχει οικόπεδο που το νέο σχέδιο πόλης το κάνει κοινόχρηστο και δεν αποζημιωθεί ο ιδιοκτήτης τότε πράγματι μπορεί να επιβληθεί δικαστικά η επιστροφή και ο αποχαρακτηρισμός. Εδώ όμως το ακίνητο ήταν εξαρχής πλατεία, δεν υπήρξε ποτέ ιδιοκτησία. Επίσης όταν δεν υπάρχει εγκεκριμένη πολεοδομική μελέτη (όπως στα παλιά χωριά)τότε πράγματι μια πλατεία μπορεί να αμφισβητηθεί ως προς την χρήση και την ιδιοκτησία. Εδώ όμως τα πράγματα είναι απλά. Ήταν, είναι και θα είναι πλατεία με βάση ξεκάθαρα πολεοδομικά διατάγματα. Δεν μπορώ λοιπόν να κατανοήσω το γιατί ο Δήμος Πύδνας-Κολινδρού το ΣΕΜ και δεν υιοθετεί τις παραπάνω θέσεις που είναι έγκυρες και έχουν επιστημονική βάση.

Το πολιτικό σκέλος Η δωρεά έγινε από ένα διορισμένο από την Χούντα δήθεν ΔΣ Αιγινίου σε μια περίοδο αναστολής θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών .Οι παρανομίες και οι διώξεις ήταν καθημερινή πρακτική της χούντας, και η μεταβίβαση αυτή ήταν ένα από τα χιλιάδες αντιδημοκρατικά ατοπήματα .Δυστυχώς αυτή η πράξη όμως δεν ανεκλήθη ακόμη .Είναι σαν να υπάρχει ακόμη φυλακισμένος από τη χούντα που δεν απελευθερώθηκε ακόμη .Ειναι φυλακισμένο λοιπόν το δικαίωμα των δημοτών σε μια ιστορική κυψέλη κοινωνικής συνεύρεσης και πολιτισμού που τους ανήκει .Είναι ξεκάθαρα πολιτικά άκυρη η πράξη αυτή και έχουμε ιστορικό καθήκον να επανορθώσουμε.