Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

Ο Γ. Ντούρος και οι παρεμβάσεις του για την υπεράσπιστη του περιβάλλοντος στην Πιερία

«Φύσις αλατόμητος» – Βιβλιοπαρουσίαση

Του Αντώνη ΚάλφαG Nt Στις 22 Ιανουαρίου 2016, στην Αστική Σχολή Αικατερίνης και ώρα 19.30 πρόκειται να παρουσιαστεί (και) στην Κατερίνη το ωραίο βιβλίο «Φύσις αλατόμητος» που επιμελήθηκε ο συντοπίτης μας Σάκης Κουρουζίδης και το οποίο περιλαμβάνει κείμενα τού πρόωρα χαμένου δασολόγου Γιώργου Ντούρου (Ράχη Πιερίας 1948-2008), ενός δασολόγου άτεγκτου «απέναντι σε συμφέροντα και άνομες επιδιώξεις» όπως επισημαίνεται εγκαίρως και στο εσώφυλλο του βιβλίου.

Πρόκειται για ένα βιβλίο χρήσιμο και κατανοητό στον κάθε πολίτη, εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης αφού σε αυτό συνυπάρχουν τόσο κείμενα ειδικά, επιστημονικά όσο και ποικίλες άλλες παρεμβάσεις και άρθρα τα οποία γράφτηκαν αφορμώμενα από επίκαιρες καταστάσεις . Τέλος, μια άλλη πτυχή του βιβλίου, δηλωτική του αεικίνητου υπερασπιστή των δασών Γιώργου Ντούρου, είναι και η κατάθεση επιστολών και κειμένων διαμαρτυρίας προς όλους τους φορείς, ελληνικούς και ευρωπαϊκούς προκειμένου να καταγγελθεί η παράβαση των νόμων ή η κακοτεχνία ορισμένων παρεμβάσεων εκ μέρους της πολιτείας αλλά και εκ μέρους της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Η τρίτη ενότητα του εν λόγω βιβλίου με τον τίτλο «Αναφορές στην Πιερία» ( σ. 293-331) μάς αφορά ειδικότατα, αφού πρόκειται για την πραγμάτευση θεμάτων της Πιερίας και του Ολύμπου. Αριθμεί 10 άρθρα με πρώτο ένα κείμενο εισήγησης στο συνέδριο του πολιτιστικού Συλλόγου Κάτω Μηλιάς «Οι Λαζαίοι», στις 7 Απριλίου 2001 που φέρει τον τίτλο «Το κοινοτικό Δάσος Μηλιάς». Σε αυτό ο Ντούρος προσπαθεί να ρίξει λίγο φως στο ζήτημα της δημιουργίας της Μηλιάς και της γύρω περιοχής κατά τον 19ο- αρχές του 20ού αιώνα και αναφέρεται διεξοδικά στο καθεστώς ιδιοκτησίας του. Οι τίτλοι των άλλων άρθρων: «Μουσείο Δασικής Ιστορίας στο παλαιό εργοστάσιο Σκοτεινών». Προτείνεται η δημιουργία ενός μουσείου Δασικής Ιστορίας στα Σκοτεινά, μουσείο το οποίο θα μπορούσε «να παρακολουθεί τα προβλήματα και το γίγνεσθαι σε γενικότερα θέματα του φυσικού περιβάλλοντος, να συμμετέχει ή και να πρωτοστατεί σε έρευνες, μελέτες, εκδόσεις, ειδικές δράσεις και διαχειριστικές προτάσεις για τα δάση, το ευρύτερο φυσικό περιβάλλον, την ανάπτυξη των ορεινών περιοχών, τον τουρισμό κ.ά.» (σ. 306).
Στο «Μια ακόμη εκτροπή στα πιέρια όρη» ο συντάκτης διαμαρτύρεται για τα πολλά φράγματα στο Μορνιώτικο ρέμα και στην κακοποίηση της περιοχής από τις σχετικές μελέτες αφού θα κατασκευαστούν 64 μικρά φράγματα άρα και 64 δρόμοι προσέγγισης υλικών. Το υπηρεσιακό κείμενό του με τίτλο «Σχέδιο κατασκευής ενός φράγματος και ταμιευτήρια συλλογής νερού στο Δήμο Πέτρας του νομού Πιερίας» συντάσσει τις απόψεις του οι οποίες φέρουν την υπογραφή του γεν. διευθυντή Δ. Μπενίδη (2 Απριλίου 2003). Στο άρθρο «Το κτηνοτροφικό Πάρκο στην περιοχή του κτήματος της τέως Ι. Μ. Πέτρας» (κείμενο από το αρχείο του Γ. Ν.) ο Ντούρος θεωρεί τη δημιουργία «κτηνοτροφικού πάρκου» στην περιοχή ψευδεπίγραφη επένδυση.
Τα επόμενα κείμενα: «Χιονοδρομικά Κέντρα» (καταγγέλονται εδώ οι προσπάθειες του Δήμου Λιτοχώρου, Δήμου Ελασσόνας για τελεφερίκ και αξιοποιήσεις του Ολύμπου αλά Ντίσνεϋλαντ), «Εξαγορά ποσοστού συνιδιοκτησίας του συνιδιόκτητου δάσους Δίου Πιερίας από το Δημόσιο» (υπηρεσιακό έγγραφο όπως και πιο πάνω), «Ένα έργο ύδρευσης στα Πιέρια Όρη» (η επιστολή με το ψευδώνυμο Γεώργιος Παλαθιώτης παραπέμπει σε άρθρο του περιοδικού Οικοτοπία και απευθύνεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε αυτήν καταδικάζεται η λογική των ελλήνων τεχνικών να αντιμετωπίζονται οι ορεινές και δασικές εκτάσεις «ως Eldoradο»), «Καταστροφική «αξιοποίηση» Ολύμπου (με ημερομηνία 6 Αυγούστου 2001 ο Γ. Ν. απευθύνει επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε αυτήν καταδικάζεται και πάλι η λογική της αξιοποίησης του Ολύμπου: «Καμία χρηματοδότηση να μην δοθεί για χιονοδρομικά κέντρα, τελεφερίκ ή οδοντωτούς σιδηροδρόμους που μερικοί ονειρεύονται στον Όλυμπο»).
Στο τελευταίο κείμενό του με τίτλο «Ουλές στο έδαφος κοντά στο χωριό Πέτρα Ολύμπου» ο ευαίσθητος πολίτης και τότε δασάρχης Πάρνηθας Γιώργος Ντούρος απευθύνεται στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Κατερίνης καταγγέλοντάς του (με συνημμένα εννοείται σχέδια, φωτογραφίες και ανάλογες δικαστικές αποφάσεις) ότι κάποιος χλαμυδοφόρος καθηγητής Τρύφων Ολύμπιος έγινε κύριος μιας έκτασης 35 στρεμμάτων δάσους, αξίας 150 εκ. δραχμών. Αυτά όλα τα πέτυχε «με τη βοήθεια ενός υπαλλήλου Χαλκίδη (ίσως και με τις πλάτες του δασάρχη) που έκανε τις πράξεις αποχαρακτηρισμού και … διευκόλυνε τον κόσμο». Ο Ντούρος σημειώνει πως τελικά ο καταπατητής κατάφερε να αποχαρακτηρίσει την έκταση. «Ενδέχεται μάλιστα ο Τρύφων ο χλαμυδοφόρος να έχει μεταγράψει την απόφαση 71/2012 και την πράξη αποχαρακτηρισμού» (σ. 328).
Δεν ξέρω τι απέγιναν οι τελικές παρεμβάσεις του μακαρίτη δασολόγου ούτε γνωρίζω αν υπήρχαν ενστάσεις, απαντήσεις κλπ. σε όσα αυτός καταμαρτυρούσε (ιδού πεδίον δόξης λαμπρό για τις επόμενες γενιές των φίλων του περιβάλλοντος). Το βέβαιο είναι πως στην Πιερία— επειδή ο χαρισματικός αυτός τόπος γίνεται συχνά πόλος έλξης πολλών «επενδυτών» οι οποίοι ζητούν τελεφερίκ, αρχαίες πόλεις και εν γένει γκλαμουράτο αρχαιοπρεπή πολιτισμό— αξίζει να προσέχουμε διαρκώς αν θέλουμε την Πιερία αξιοβίωτη και τον Όλυμπο ιερό και αλατόμητο σήμα της φύσης.