Τα Ολύμπια Νέα

Κυριότερες Ειδήσεις / Τοπικά Νέα

Η διαφορετικότητα είναι δικαίωμα

3 Δεκεμβρίου 2015-Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.

Του Βαγγέλη Ζαμαντζά

301111 Η επιλογή της συγκεκριμένης ημερομηνίας συνδέεται με την υιοθέτηση από το διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007. Μια σύμβαση που η χώρα μας κύρωσε μόλις το 2012 και η Κύπρος το 2011 Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ (2014), γύρω στο 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία, το 80% των οποίων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες.

 

301112

 

Πέρα όμως από την ευκαιρία που αποτελεί για τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα τω και τις δυνατότητες των ΑΜΕΑ, αποτελεί (ή θα έπρεπε να αποτελεί) μια ημέρα αυτοκριτικής. Ίσως μια μέρα «επαναπροσδιορισμού» επί του πρακτέου της στάσης όλων μας έναντι των ΑΜΕΑ, έχοντας στο μυαλό μας πως αν δεν μπορούμε να διευκολύνουμε τη ζωή τους, τουλάχιστον να μην τη δυσκολεύουμε. Η προώθηση της προσβασιμότητας στα άτομα με αναπηρία στις υποδομές (κτιριακές, εξωτερικοί χώροι κοινής χρήσης, παραλίες/αιγιαλοί, μεταφορές κ.λπ.) και στις υπηρεσίες σε τοπικό επίπεδο, η πλήρη συμμόρφωση των ιστοσελίδων και των ηλεκτρονικών υπηρεσιών του Δημοσίου με τις «Οδηγίες για την προσβασιμότητα του περιεχομένου του Ιστού», η καθιέρωση της διάθεσης πληροφοριών και σε προσβάσιμους μορφότυπους από το δημόσιο, η καθιέρωση διερμηνέων νοηματικής γλώσσας σε υπηρεσίες συναλλαγής με κοινό μεγάλης κίνησης, η ένταξη της διάστασης της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία σε όλους τους διαγωνισμούς έργων και προμηθειών των Φορέων που εποπτεύει η Πολιτεία, αποτελούν έτσι κι αλλιώς διαχρονικό αίτημα του αναπηρικού κινήματος στην Ελλάδα.

301113 Όπως παράδοση αποτελεί, την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, να εστιάζουμε στο τι δεν έκανε και δεν κάνει το κράτος, ο δήμος, η Περιφέρεια για αυτά τα άτομα. Το πόσο ελειπείς είναι οι υποδομές πρόσβασης, το πόσο επώδυνα είναι τα μνημονιακά μέτρα για αυτά τα άτομα, που έτσι κι αλλιώς αντικειμενικά έχουν δυσκολίες πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, ειδικά αν στερούνται συγγενών και φίλων. Φέτος στην «ΕΠΤΑ» το «πηγαίνουμε ανάποδα». Δεν ασχολούμαστε με τις υποδομές που δεν υπάρχουν, εξάλλου όσες και να γίνουν, πάντα θα είναι λιγότερες από όσες πρέπει. Φέτος, είπαμε να ασχοληθούμε με το «άτομο», με την συμπεριφορά των περισσότερων απέναντι στα ΑΜΕΑ, αλλά και με την ανοχή των υπολοίπων έναντι αυτών των συμπεριφορών.

301114 Μια βόλτα στην πόλη, εκεί που υπάρχουν (υποτυπώδεις;) υποδομές πρόσβασης για τα ΑΜΕΑ, είναι αρκετή για να δείξει την «ευθύνη» του ενός στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των συμπολιτών μας, που αντιμετωπίζουν προβλήματα κίνησης, όρασης, ακοής. (Σε μερικές των περιπτώσεων, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, η πρόσβαση στο πεζοδρόμια είναι ανέφικτη ακόμη και για απόλυτα υγιείς πεζούς). Τελικά είναι μόνο πρόβλημα υποδομών η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ΑΜΕΑ σε μια περιοχή ή αλλαγής νοοτροπίας των κατοίκων της; Όπως σωστά αναφέρει η Ομοσπονδία των ΑΜΕΑ στη χώρα μας, στη διακήρυξη της 3ης του Δεκέμβρη 2015, η ρητορική συμπάθειας στα άτομα με αναπηρία, στερείται νοήματος αν αυτή δεν συνοδεύεται με πράξεις. Η διαφορετικότητα είναι δικαίωμα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, και υποχρέωση για μια κοινωνία να τη διασφαλίσει και να την προστατέψει. Η αφαίρεση της δυνατότητας πρόσβασης των ΑΜΕΑ (αλλά και των πεζών) σε υποδομές που έγιναν κυρίως για αυτούς (και την ασφάλειά τους), δυστυχώς αποτελεί «κανόνα» (και) στην πόλη μας. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες, δεν αποτυπώνουν μόνο μια στιγμή της χθεσινής ημέρας (Κυριακή 12 το μεσημέρι, όπου τα οχήματα είναι ελάχιστα στο κέντρο σε σχέση με τις καθημερινές), αλλά μια διαρκή πραγματικότητα.

301115
Το σίγουρο είναι, αν πρώτα ως άτομα δεν αποφασίσουμε να «υπερασπιστούμε» με πράξεις το δικαίωμα της προσβασιμότητας (στις όποιες) υποδομές υπάρχουν για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, κανένας «ελεγκτικός μηχανισμός» δεν πρόκειται να κινητοποιηθεί, με πρόσχημα διάφορες δικαιολογίες που έτσι κι αλλιώς προέβαλε και την εποχή «προ μνημονίων»