Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

Ποιος πέταξε τη μπάλα στην εξέδρα;

Πατριωτισμός και πατριδοκαπηλία

 

Του Νίκου ΣαλπιστήOLYMPUS DIGITAL CAMERA Αυτό κάνει η ομάδα που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μια δύσκολη αγωνιστική κατάσταση έτσι ώστε να περάσει ο χρόνος και να λήξει το παιγνίδι.

Αυτή τη φράση χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε τις πράξεις κάποιων που δεν θέλουν η δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια συζήτηση η μια κατάσταση και σκόπιμα αλλάζουν το θέμα της συζήτησης και, αν μπορούν, την κατάσταση.. Στόχος είναι ο εγκλωβισμός του συνομιλητή, στην προκειμένη περίπτωση του λαού σε μια ψεύτικη κατάσταση απειλής με παράλληλη αποσιώπηση ή υποβάθμιση της υπάρχουσας άσχημης κατάστασης και της αθώωσης όσων ευθύνονται γι αυτήν. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν ανυποψίαστους ανθρώπους ή και συλλογικούς φορείς, η μονοδιάστατη και επιφανειακή λειτουργία των οποίων δεν τους επιτρέπει να διακρίνουν τις στοχεύσεις όσων στήνουν το σκηνικό της ψευτιάς.

Λόγια και Πράξη Θυμόμαστε τι έγινε όταν το 1991 στήθηκαν τα περίφημα συλλαλητήρια για το «Μακεδονικό». Η γγ του ΚΚΕ προπηλακίστηκε στη Θεσσαλονίκη, γιατί είπε το λογικό και αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να επιδιώξει τη σύνθετη ονομασία για την ΠΓΔΜ με γεωγραφικό προσδιορισμό της, αφού δέχονται όλοι ότι ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας είναι χωρισμένος σε τρία μέρη. Ότι θα πρέπει να υπάρξουν συνταγματικές εγγυήσεις στη γειτονική χώρα ώστε να μην σηκώσουν κεφάλι οι εθνικιστές των Σκοπίων. Επίσης ως κόμμα, το ΚΚΕ, έθεσε ως όρο συμμετοχής του στα συλλαλητήρια την καταγγελία όσων βρίσκονται πίσω από την ΠΓΔΜ και αυτοί ήσαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ. Ας μην ξεχάσουμε το ρόλο που έπαιξαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και στην εμφύλια σύγκρουση στη χώρα αυτή. Η επισήμανση του κινδύνου να χρησιμοποιηθεί το «Μακεδονικό» ως εργαλείο εκβιασμών από τους υπεύθυνους της κρίσης σε βάρος της Ελλάδας τέθηκε ως ζήτημα από τότε. Όμως το κλίμα είχε ήδη διαμορφωθεί, αν και τότε δεν υπήρχαν οι νεοναζιστές της Χρυσής Αυγής. Τότε πρωταγωνιστούσαν στην πατριδοκαπηλία, χωρίς να καταδικάζουν τους προπηλακισμούς, οι καθόλα αξιοσέβαστοι αστοί πολιτικοί όπως ο Παπαθεμελης, ο Σαμαράς, ο Κοσμόπουλος, ο Κύρκος (μη ξεχνάμε ότι ο τελευταίος, εμπνευστής του ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτήρισε τη στάση του ΚΚΕ με τη φράση «όλοι πλην Λακεδαιμονίων»). Αυτά στα λόγια. Όμως, όταν χρειάστηκε να υπερασπιστούν στην πράξη την εθνική ανεξαρτησία της χώρας και την ειρήνη στα Βαλκάνια, … όταν οι σύντροφοι μας έδιναν μάχη με τα ΜΑΤ στη Γριτσα Λιτόχωρου και εμπόδιζαν τα Νατοϊκά καμιόνια να πάνε στη Γιουγκοσλαβία …όταν τα Αμερικανικά στρατεύματα αποβιβάζονταν στις πιερικες ακτές παραβιάζοντας και αυτό το αστικό Σύνταγμα, …όταν ο Ζαχαρίας Καρακιτσιος μάτωνε στο λιμάνι και δοκίμασε τη φυλακή των Διαβατών. μόνο αυτοί, οι «Λακεδαιμόνιοι», «φυλαξαν Θερμοπύλες» και κάποιοι σφύριζαν αδιάφορα, όπως και στην Κατοχή που τα αστικά κόμματα την «έκαναν» στην Αίγυπτο, όταν δεν συνεργάζονταν με τον κατακτητή. Από τη μια ο εθνικισμός (ο πατριωτισμός των λόγων) και από την άλλη ο πατριωτισμός της πράξης.

Το πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα
Όλοι θυμόμαστε τα επεισόδια και την προβοκάτσια στην ΜΑΡΦΙΝ.
Και τότε ο λαός πήγε να σηκώσει κεφάλι με μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις. Η ατζέντα όμως άλλαξε, βοηθούντων και των αστικών μέσων ενημέρωσης, με τον εμπρησμό της Τράπεζας, τον θάνατο αθώων ανθρώπων και την επίθεση γνωστών -αγνώστων στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ.
Έτσι και τώρα την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι προετοιμασίες για τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργατών, των αγροτών, των σπουδαστών για τις 12 του Νοέμβρη, την ώρα που ο λαός ετοιμάζεται να σηκώσει κεφάλι στην βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, εφευρέθηκε το ζήτημα του χαρακτηρισμού των διωγμών του τούρκικου κράτους σε βάρος των Ελλήνων της Μ. Ασίας. Ο υπουργός παιδείας επανέφερε το ζήτημα μιας άποψης που διατύπωσε πριν από δυο χρόνια. Γιατί άραγε; Έχουμε να κάνουμε με έναν αφελή υπουργό ή πρόκειται για σχέδιο (ανεξάρτητα ισως από προθεσεις ορισμένων) που εκπονούν επιτελεία της άρχουσας τάξης ;
Και βέβαια όσοι σπεκουλάρουν πάνω στην αντίθεση φυλών, στην αντιπαλότητα λαών και εθνών, υπαρκτή η ανύπαρκτη, αλλά σε κάθε περίπτωση όχι ανταγωνιστική, βρήκαν την ευκαιρία. Το θέμα άξιζε τον κόπο. Δικαίωσε την ύπαρξη τους.
(Θύματα αυτών των διωγμών υπήρξαν και οι πρόγονοι του γράφοντα , διωγμών που είχαν να κάνουν, όχι με τους «βάρβαρους» Τούρκους, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, αλλά με τον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών και αστικών δυνάμεων στην περιοχή).
Χαράς ευαγγέλια για την άρχουσα τάξη και τα επιτελεία της. Η ατζέντα άλλαξε, κάποιοι δεν θα μιλούν για την απεργία, θα περάσουν πιο εύκολα τα μνημόνια.
Τα ποντιακά σωματεία, άλλα άπειρα και άλλα καθοδηγούμενα από προσφυγοπατέρες, συγκροτημένα έτσι ώστε να εκπροσωπούν δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, πρόσφυγες και προσφυγοπατέρες με μόνο κοινό σημείο την φυλετική καταγωγή έπεσαν στην παγίδα. Οργάνωσαν συγκέντρωση χωρίς να την περιφρουρήσουν. (Άραγε τι κοινό σημείο μπορούσε να έχει η αγρότισσα γιαγιά του γράφοντα από το Καρακαντζι Σουρμένων με τον τραπεζίτη Καπαγιαννιδη της Τραπεζούντας; Εκτός από την κοινή, κι αυτή αμφισβητούμενη, πολιτιστική ύπαρξη τι άλλο θα μπορούσε να τους συνδέει; Μήπως η καλοπέραση, που ο τραπεζίτης την είχε εξασφαλισμένη, και στην Τουρκία και στην Ελλάδα;)
Έτσι δημιούργησαν το πρόσφορο έδαφος, όπου άνθισαν οι νεοναζιστές και οι εθνικιστές κάθε απόχρωσης.
Φορείς και πολιτικοί που κατάπιαν την καταπάτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, που καταπίνουν καθημερινά την παρουσία των αμερικανικών βάσεων στην πατρίδα μας και τον εγκλωβισμό στους νατοϊκούς σχεδιασμούς, έβγαλαν από την τσέπη τους το κάλπικο πατριδομετρο για να μετρήσουν τι;
Στη συγκέντρωση υπήρξαν και αρκετές ελληνικές σημαίες.
Στην ελληνική ιστορία, όταν δεις πολλές ελληνικές σημαίες κράτα μικρό πατριωτικό καλάθι.
Το πιθανότερο είναι να κρύβεται ο δωσιλογισμός, η υποτέλεια ή η εκμετάλλευση από πίσω, παρά άδολα πατριωτικά αισθήματα. (η άρχουσα τάξη υπερασπίζεται την έννοια της πατρίδας, δηλαδή του λαού, ισα που ν΄ανεβάσει την τιμή της για να την πουλήσει ακριβότερα.)
Ο Πουλος, που εκτελέστηκε για συνεργασία με τους Γερμανούς κατακτητές, σε κάθε εξόρμηση λεηλατούσε και κατέστρεφε ελληνικά χωριά μαζί με τους Γερμανούς, αλλά έβαζε πάντα μπροστά την ελληνική σημαία.
Είδαμε και άλλα παράδοξα στη συγκέντρωση των ποντίων. Δίπλα-δίπλα τους εκπροσώπους των ποντιακών σωματείων, που υποτίθεται εκπροσωπούν τους πρόσφυγες προγόνους μας, θύματα ρατσιστικής συμπεριφοράς από το αστικό κράτος, τη δικτατορία Μεταξά και την ελληνική πλουτοκρατία με ιδεολογικούς φορείς ρατσιστικών αντιλήψεων, τους απογόνους των τριεψιλητών (ΕΕΕ) και προσφυγομαχων, τους φορείς των απόψεων «να βούλιαζε το καράβι που σας έφερνε» και του χαρακτηρισμού των ποντίων Ελλήνων ως «αούτων».
Πολύ εύκολα ξεχνάνε οι προσφυγοπατέρες. Πριν να είναι αργά, ας δουν την κατάσταση και ας καταγγείλουν, χωρίς μισολογα και συμψηφισμούς αλά Σαμαρά, την απρόκλητη επίθεση των νεοναζιστών και την εκμετάλλευση της συγκέντρωσής τους.
Σε κάθε περίπτωση ας θυμηθούν τα λόγια του γερμανού Martin Niemöller
Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,
Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…
Για σένα που νομίζεις..
ότι η δική σου σειρά δε θα φτάσει ποτέ..
….Ότι επειδή ακόμη έχεις ένα πιάτο φαί, δε θα στο πάρουν
…..Οτι ακόμη δε σου πήραν το σπίτι του πατέρα σου
για χρέη στο Δημόσιο, θα τη γλυτώσεις
….Ότι επειδή το παιδί σου ακόμη είναι στο σχολείο, θα συνεχίσει..
….Ότι η ζωή σου δεν επηρεάζεται από εκείνη του διπλανού σου.
ΥΓ. Τελειώνοντας το άρθρο, έπεσα πάνω στην αναπαραγωγή δημοσιευμάτων και ταινιών που, ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίζονται ότι οι πόντιοι υπέστησαν μια ακόμη γενοκτονία, αυτήν του Στάλιν, στην ΕΣΣΔ. Μάλιστα αφιερώνουν περισσότερο χώρο από αυτήν, για χάρη της οποίας γίνεται ο καβγάς (δηλαδή των Τούρκων).
Η γελοιότητα του ισχυρισμού συμβαδίζει τελικά με τις στοχεύσεις όσων έστησαν η εκμεταλλεύτηκαν την όλη ιστορία. Αλλά γι΄ αυτόν τον ισχυρισμό θα απαντήσουμε σε μια μελλοντική παρέμβασή μας…