Τα Ολύμπια Νέα

Αθλητισμός

Η πνευματική ετοιμότητα θα κρίνει την πρόκριση

Η αναμέτρηση με την Ισπανία είναι από αυτές που το αποτέλεσμα θα κριθεί κυρίως χάρη στην πνευματική ετοιμότητα των ομάδων. Με την μέχρι τώρα εικόνα του τουρνουά και μετά από έξι ματς, η Ελλάδα δείχνει καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο από την Ισπανία αλλά έχει παίξει με ευκολότερους αντιπάλους. Ναι μεν λοιπόν γέρνει η ζυγαριά, αλλά όχι τόσο πολύ.
Αγωνιστικά συζητώντας πιστεύω πως ο Φώτης Κατσικάρης θα εμφανίσει κάτι καινούριο στο παιχνίδι, μία επιθετική κίνηση ή ένα ιδιαίτερο μαρκάρισμα έστω για κάποιες κατοχές μπάλας.
Ο Σκαριόλο είναι ξεκάθαρο πως ζητά από τους παίκτες του να τρέχουν και αυτοί τον ακούν σε υπερβολικό μάλιστα βαθμό.
Από την άλλη πλευρά ο Κατσικάρης δείχνει να εμπιστεύεται περισσότερο την set επίθεση.
Ο ρυθμός λοιπόν είναι ένα βασικό αγωνιστικό στοιχείο που θα παίξει ρόλο.
Άλλο στοιχείο είναι ο Πάου Γκασόλ. Ο Ισπανός σέντερ κάνει… παπάδες, αλλά είναι μόνος του. Ο Ερνάνγκομεζ που μπαίνει για να του δώσει ανάσες μπορεί κάποια στιγμή να γίνει ένας σπουδαίος σέντερ, ωστόσο τούτη την ώρα δε μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός προημιτελικού Eurobasket.
Στην επίθεση θεωρώ πως θα υπάρξει εντολή για φθορά του Γκασόλ οπότε η μπάλα θα ακουμπάει συχνά στο low post είτε στον Μπουρούση είτε στον Κουφό.
Να υπενθυμίσω πως φθορά δε σημαίνει απαραίτητα να φορτωθεί με φάουλ, αλλά και να κουραστεί παίζοντας άμυνα.
Ο Πάου έχει πλεονέκτημα στην επίθεση αφού τα δικά μας σέντερ θα είναι δύσκολο να τον ακολουθήσουν μέχρι το τρίποντο (σουτάρει συχνά). Αν το κάνουν, θα δημιουργηθεί πρόβλημα με το αμυντικό ριμπάουντ (αφού ο ψηλός δε θα μπορεί να το διεκδικήσει μιας και θα είναι μακριά).
Πάμε και στην πνευματική ετοιμότητα…
Με ανησυχεί πολύ το γεγονός ότι οι διεθνείς μας και κυρίως οι «παλιοσειρές» βλέπουν το ματς ως εκδίκηση. Θεωρώ πως σε αυτή την περίπτωση βγαίνει πιο εύκολα ο εγωισμός τους με λάθος τρόπο.
Όταν παίζεις με αντίπαλο την Ισπανία σε προημιτελικό Eurobasket δε χρειάζεσαι επιπλέον κίνητρο. Αρκεί η όψη του μεταλλίου που θα αχνοφαίνεται.
Όταν η συγκεκριμένη ομάδα σε έχει ταλαιπωρήσει πολλάκις στο παρελθόν, όταν προέρχεσαι από 5 χρόνια αποτυχίας στα μεγάλα τουρνουά, πρέπει να είσαι ήρεμος και να μη σκέφτεσαι ρεβανσιστικά.
ΥΓ: Η Ισπανία δεν παίζει όσο καλά περιμένουμε στο τουρνουά, αλλά είναι τέτοια η προσωπικότητά της, τόσο πολύ το ταλέντο της και η αυτοπεποίθησή της που μπορεί να κάνει το εκπληκτικό ματς την κρίσιμη στιγμή.
ΥΓ2: Προσοχή στον Ρέγες.
ΥΓ3: Η κορυφαία δήλωση του τουρνουά από τον Γκαλινάρι… «Η άμυνά μας είναι η επίθεση μας». Τους πίστεψα τους Ιταλούς και με δικαιώνουν μέχρι τώρα. One more to go.