Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

«Τους τύφλωσε ο Κανένας»

Αλήθεια πόσες φορές τα τελευταία χρόνια στη χώρα έχετε κουβεντιάσει σε ένα καφέ, σε κάποιον εργασιακό χώρο ή σε μία επισημότερη εκδήλωση και όταν η κουβέντα έτυχε να γυρίσει γύρω από την πολιτική, δεν ακούστηκε η φράση «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος;».

Εδώ που τα λέμε, μακάρι οι κουβέντες μας να είχαν ως περιεχόμενο λίγο περισσότερο πολιτική, λίγο οικονομία, πνευματική θεματολογία και πολύ λιγότερο για το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή για το πώς ντύθηκε, πώς βάφτηκε και με ποιον «τα έφτιαξε» η τάδε. Ίσως τότε να ήμασταν περισσότερο εκπαιδευμένοι και με καλύτερη κριτική ικανότητα όταν μας σερβίρουν κάτι.

Πάνω που σκέφτηκα τους μονόφθαλμους μου ήρθε απευθείας η εικόνα του κύκλωπα Πολύφημου από την Οδύσσεια. Στη χώρα των κυκλώπων ο Οδυσσέας όπως θυμάστε είχε παγιδευτεί μαζί με τους συντρόφους του στη σπηλιά εκείνου που γνωρίζει πολλές φήμες, τραγούδια και ιστορίες. Ο φοβερός αυτός γίγαντας ζούσε από τα πρόβατά του. Έχοντας σφραγίσει με μια τεράστια πέτρα την είσοδο εγκλώβισε τους Έλληνες και ξεκίνησε σταδιακά τον κανιβαλισμό. Η κατάληξη με πρωταγωνιστή τον πολυμήχανο Οδυσσέα ήταν ότι τον μέθυσε και τον τύφλωσε με ένα πυρωμένο μυτερό κοντάρι. Όταν μέσα στους πόνους του ρωτούσε ποιος τον τύφλωσε και οι Έλληνες βρίσκονταν ήδη στο καράβι της φυγής, ο Οδυσσέας τον είχε ήδη πείσει πως αυτός που τον τύφλωσε ήταν ο «Κανένας». Κάποια στιγμή βεβαίως ο «Κανένας» αποκτά ονοματεπώνυμο και όταν εξασφαλίσει μια απόσταση ασφαλείας γίνεται «ο Οδυσσέας ο γιος του Λαέρτη». Ο σύγχρονος μονόφθαλμος κύκλωπας είναι το πολιτικό μας σύστημα. Έχει γιγαντωθεί μέσα στην απραξία και τρέφεται κυρίως με το να βόσκει πρόβατα. Είναι αυτό το πολιτικό σύστημα που το ανεχόμαστε γιατί τοποθέτησε μια τεράστια, ασήκωτη κοτρώνα μπροστά στις πύλες και τρώει τα παιδιά του μέχρι να βρεθεί ο πιο ευφυής ή ο πιο μηχανορράφος για να το παρακάμψει. Το matrix αυτό παράγει συνήθως εγωκεντρικούς ανθρώπους που στην πράξη «κοιτούν μόνο την πάρτη τους» στις πλάτες ανθρώπων που άγονται και φέρονται. Πρόκειται για εκείνα τα πλάσματα που τολμούν να διατείνονται πως σε τόσα χρόνια από σήμερα θα είναι βουλευτές, δήμαρχοι κτλ βασιζόμενοι στο χαμηλό επίπεδο εκείνων στους οποίους απευθύνονται και στην σιγουριά κινήσεων που προσφέρει το χρήμα. Ενίοτε τρυπώνουν σε κάθε είδους επιχειρηματική δραστηριότητα, επωφελούμενοι μάλιστα από την πολιτική τους ιδιότητα. Η συνταγή είναι μία, δοκιμασμένη και πετυχημένη: Δημιουργούμε έναν στρατό ακολούθων, προσλαμβάνουμε ανθρώπους που δεν θα δαγκώσουν ποτέ το χέρι που τους ταίζει, βρίσκουμε τους χορηγούς των οποίων τα συμφέροντα δεν γίνεται να μην εξυπηρετήσουμε στο μέλλον και φυσικά γινόμαστε εκλογικά άλογα κούρσας όταν οι συγκυρία το απαιτεί. Αρκετοί βέβαια από τους τωρινούς Έλληνες κληρονόμησαν λίγο από την πονηράδα και την ευρηματικότητα του Οδυσσέα. Σήμερα όταν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μεϊμαράκης κατέβουν δημοσκοπικά ένα σκαλί παρακάτω, προφανώς θα συναντήσουν τον «Κανένα». Αν ο Κανένας – επειδή ακριβώς «ο καλύτερος δεν είναι ποτέ υποψήφιος» – συμμετείχε ενεργά ως πολιτικός φορέας, θα ήταν ο βασικός πόλος της συγκυβέρνησης. Τυφλωμένοι λοιπόν από τις κοντόφθαλμες, μονοδιάστατες αντιλήψεις τους και επιμένοντας από το 2010 σύσσωμο το κεντρικό πολιτικό σύστημα στο ίδιο παραμύθι της κακής τρόικας που θα κρίνει αν για παράδειγμα θα εφαρμοστεί ή όχι 23% ΦΠΑ στα ιδιωτικά σχολεία, η υποτίμηση της νοημοσύνης του ελληνικού λαού συνεχίζεται. Την ώρα που όλοι οι οικονομικοί δείκτες αποτυπώνουν τις αρνητικές συνέπειες της επιβολής των capital controls, από έξω μας έρχονται και τα πρώτα μηνύματα..Υπάρχει κίνδυνος καθυστέρησης στην πρώτη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, άρα και κίνδυνος καθυστέρησης όχι μόνο στην εκταμίευση της επόμενης δόσης, αλλά και στην έναρξη της σημαντικής συζήτησης για τη διευθέτηση του χρέους. Το τρίτο τρίμηνο κλείνει με ύφεση και η πορεία του δείκτη προμηθειών στη μεταποίηση διαμορφώθηκε στις 39,1 μονάδες όταν το σημείο μηδενικής μεταβολής διαμορφώνεται στις 50 μονάδες. Η τεράστια αυτή βουτιά οφείλεται στις ελάχιστες νέες παραγγελίες και στην κατακόρυφη μείωσης της παραγωγής, μεταβολές που επηρεάζουν σημαντικά το ΑΕΠ. Μέσα σε αυτό το κλίμα έπρεπε να έχουμε και εκλογές γιατί στο πολύπαθο αυτό κράτος δεν μπορούν να συνεννοηθούν δύο πολιτικοί φορείς στα βασικά. Εκτιμώ πως τόσο ο λαός με την ψήφο του όσο και οι σειρήνες της Ευρώπης θα επιβάλλουν συν τω χρόνω μια μεγάλη κυβέρνηση συνασπισμού. Μπορεί τώρα οι συνθήκες να φαίνονται ανώριμες και το σενάριο αυτό να μοιάζει ανεδαφικό, όμως κάποια στιγμή θα επιβληθεί από την πραγματικότητα και η Ελλάδα θα αναγκαστεί να λοξοκοιτάξει προς τον «Κανένα» που θα αποκτήσει ονοματεπώνυμο..Στον Έλληνα που έχει επιχειρήσει, έχει δουλέψει και μοχθήσει χωρίς να συνδικαλίζεται και να τρέφεται σαν το μικρό πουλάκι σε κομματικές φωλίτσες. Είσαι ο Γιάννης, η Κατερίνα, ο Κώστας, η Μαρία αλλά όχι όπως τους θέλει μια επιβαλλόμενη λογική, μα όπως το ξεστόμισε ο Οδυσσέας στον Πολύφημο. Ο «Κανένας», εμείς, με τις αξίες μας, την ιστορία μας και το «πάντων πραγμάτων μέτρον άνθρωπος» κρατάμε γερά από την Ομηρική εποχή μέχρι τον Ελύτη (Άξιον Εστί/Ανάγνωσμα Προφητικόν): [ Εξόριστε Ποιητή στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις; Βλέπω τα έθνη, άλλοτες αλαζονικά, παραδομένα στη σφήκα και στο ξινόχορτο Βλέπω τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές αυτοκρατόρων και στρατηγών Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας, το κέρδος των δικών τους πτωμάτων Βλέπω την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων.. Βλέπω τη διαρκή επανάσταση φυτών και λουλουδιών ]. Βλέπω λοιπόν το πολιτικό σύστημα τυφλωμένο από τον «Κανένα» και τον ελληνικό λαό να σπάει δυστυχώς ρεκόρ αδιαφορίας και αποχής την 20η του Σεπτέμβρη. Καθώς ο λαός μας ξεμακραίνει και ο κύκλωπας έχει ήδη τυφλωθεί, θα πει: Και αν σε ρωτήσουν ποιος σε τύφλωσε, μην πεις ο «Κανένας». Να πεις ο αγανακτισμένος Έλληνας. Αυτός που προσδοκά να αφήσετε κατά μέρους τις υποκρισίες και τα μικροπολιτικά συμφέροντα και να βρείτε κοινό τόπο συνεννόησης για το καλό της πατρίδας μας.