Τα Ολύμπια Νέα

Αθλητισμός

Αλφρέντο ντι Στέφανο: Ο πιο ολοκληρωμένος παίκτης

Σαν σήμερα πριν απο ένα χρόνο ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών. Ήταν 4 Ιουλίου του 1926, όταν στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, γεννιόταν ο Αλφρέντο ντι Στέφανο. Κανείς τότε, δεν θα γνώριζε πως ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές Παγκοσμίως ερχόταν στη ζωή. Η τότε εποχή, σε ό,τι αφορά το ποδόσφαιρο, ήταν σίγουρα περισσότερο απλή από ότι τώρα. Ένας καλός ποδοσφαιριστής, δεν είχε να περάσει αρκετά εμπόδια για να κάνει καριέρα, καθώς το άθλημα κινούταν ακόμα σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Αυτό όμως, σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει τους τεράστιους παίκτες που αναδείχθηκαν στα πρώτα βήματα του αθλήματος. Στην κατηγορία αυτή, αναμφισβήτητα ανήκει και ο Αλφρέντο ντι Στέφανο. Κάνοντας τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε ηλικία 17 ετών στη Ρίβερ Πλέιτ, έδειξε εξ αρχής πως πρόκειται για ένα τεράστιο ταλέντο που θα αφήσει εποχή. Στην Ρίβερ Πλέιτ έμεινε για μία εξαετία, μετρώντας 66 συμμετοχές και σημειώνοντας 49 τέρματα, έχοντας και μία σεζόν ως δανεικός στην Ουρακάν. Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις τον έφεραν στη Κολομβία και τους Μιγιονάριος. Εκεί, έκανε ακόμα πιο μεγάλα πράγματα σε μία διετία και σε 102 συμμετοχές σημείωσε το εξωπραγματικό αριθμό των 90 τερμάτων. Το 1953 οι Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, ήθελαν να βρεθούν στην κορυφή της Ευρώπης και της Ισπανίας. Η απόκτηση του Ντι Στέφανο ήταν αυτή που θα έκρινε πολλά στη μάχη τους. Εντέλει, αποκτήθηκε και από τους δύο συλλόγους με την περίπτωσή του να γίνεται σίριαλ για αρκετά χρόνια και να γιγαντώνει την κόντρα ανάμεσα στους δύο συλλόγους. Από τότε, υπήρξε ακόμα και το ενδεχόμενο να αγωνιστεί για μισή σεζόν στη μία ομάδα και την άλλη μισή στην άλλη. Ωστόσο, στο… παρασκήνιο η «βασίλισσα» ήταν αυτή που βγήκε νικήτρια και έκανε δικό της τον Αργεντινό φορ. Όποιο και αν ήταν το κόστος, το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό για την ομάδα της Μαδρίτης, καθώς μεγάλωσε ως σύλλογος καθαρά και μόνο από την παρουσια του, καθώς την οδήγησε σε πέντε συνεχόμενες κατακτήσεις πρωταθλημάτων Ευρώπης. Στους «μερένγκες» έμεινε από το 1953 έως το 1964 και σε 282 συμμετοχές, είχε 216 τέρματα κατακτώντας υπεράριθμους τίτλους. Τελείωσε την καριέρα του στην Καταλονία, αλλά όχι με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα, αλλά με αυτή της Εσπανιόλ όπου σίγουρα οι επιδόσεις του ήταν σαφώς χαμηλότερες με 11 τέρματα σε 47 αγώνες. Από τις αδικίες του ποδοσφαίρου Ο Ντι Στέφανο, θεωρείται μακράν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής που δεν είχε την τύχη να αγωνιστεί σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Αγωνίστηκε έξι φορές με την Αργεντινή, σημειώνοντας ισάριθμα γκολ, ενώ είχε και τέσσερις συμμετοχές με τη φανέλα της Κολομβίας. Με την Ισπανία, έκανε το μεγαλύτερό του διάστημα ως διεθνής, καθώς σε 31 συμμετοχές είχε 23 τέρματα, χωρίς να μπορέσει να παίξει στη γιορτή του ποδοσφαίρου. Δάσκαλος παντού Μετά το τέλος της καριέρας του το 1966, δεν θα μπορούσε να αποχωρήσει από το χώρο του ποδοσφαίρου. Έτσι ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα για αρκετά χρόνια περνώντας από τους πάγκους των Έλτσε, Μπόκα Τζούνιορς, Βαλένθια, Σπόρτινγκ Λισαβόνας, Ράγιο Βαγιεκάνο, Καστεγιόν, Ρίβερ Πλέιτ και Ρεάλ Μαδρίτης. Τίτλοι με όλους

Ένας τόσο μεγάλος ποδοσφαιριστής, δεν θα μπορούσε να μην είχε φτάσει στην κατάκτηση αρκετών τίτλων. Με τη φανέλα της Αργεντινής, μπορεί να αγωνίστηκε λίγο, ωστόσο μπόρεσε να σηκώσει το Κόπα Αμέρικα του 1947.
Με τη Ρίβερ Πλέιτ, είχε δύο κατακτήσεις πρωταθλημάτων της χώρας το 1945 και το 1947. Στην Κολομβία και τη Μιγιονάριος είχε τρία πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο της χώρας.
Η μεγαλύτερή του εποχή στο ποδόσφαιρο ήρθε στην Ισπανία και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κατέκτησε οκτώ πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και πέντε Κύπελλα πρωταθλητριών. Τέλος, είχε και ένα Διηπειρωτικό ξανά με τη «βασίλισσα».
Σε ό,τι αφορά τις προσωπικές διακρίσεις και αυτές είναι αρκετές. Μία φορά αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ στην Αργεντινή, δύο στο πρωτάθλημα της Κολομβίας, πέντε σε αυτό της Ισπανίας, ενώ κατέκτησε δύο φορές τη «Χρυσή Μπάλα». Στο κύπελλο πρωταθλητριών, δύο χρονιές ήταν κορυφαίος σκόρερ, ενώ τέσσερις φορές αναδείχθηκε αθλητής της χρονιάς στην Ισπανία.
Στην προπονητική, οι επιτυχίες του δεν ήταν τόσο πολλές. Με την Μπόκα Τζούνιορς πήρε ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο, ενώ με τη Ρίβερ Πλέιτ, είχε έναν τίτλο πρωταθλητή. Στον πάγκο της Βαλένθια κατέκτησε μία Πριμέρα Ντιβιζιόν και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων, ωστόσο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, μόλις μία φορά, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας στην τελευταία του σεζόν ως τεχνικός.