Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Οικονομία / Τοπικά Νέα

Επιτέλους! Χωρίς Μνημόνια(;). Με Αξιοπρέπεια;

Άρθρο γνώμης

Του Αντώνη Ι. Ζαρκανέλα π. Γενικού Διευθυντή Ανάπτυξης της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης.zarko Πριν από πέντε μήνες ο Ελληνικός Λαός εξέλεξε μια καινούργια κυβέρνηση για να οδηγήσει τη χώρα σε υψηλότερο επίπεδο από εκείνο που ήμασταν. Αφού δεν τόλμησαν να «σκίσουν» το μνημόνιο οδήγησαν τη χώρα εκτός προγράμματος, δηλαδή, χωρίς μνημόνιο και επομένως χωρίς οικονομική στήριξη. Και αντί να χορεύουμε «πεντοζάλη» τώρα που βγήκαμε από τα Μνημόνια, όπως μας είχαν υποσχεθεί, είμαστε ζαλισμένοι γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε από την τράπεζα «ούτε τα λίγα μας λεφτά που έμειναν από τα μνημόνια».

Δεν έχουμε μνημόνιο αλλά έκλεισαν οι Τράπεζες, γιατί δεν έχουμε χρήματα. Δεν έχουμε μνημόνιο, αλλά δεν πληρώσαμε τις δόσεις του Ιουνίου στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία. Είμαστε η πιο περίεργη χώρα στον κόσμο: Μας έχουνε μείνει ΕΥΡΩ για λίγες μέρες, και μετά θα είμαστε η μόνη χώρα που δεν θα έχει νόμισμα. Αν βέβαια δεν προστρέξουν και μας δανείσουν οι «εκμεταλλευτές» και «τοκογλύφοι» της Ευρώπης..
Οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν από τις κυβερνήσεις από το 2010 και μέχρι το 2014 είχαν ένα βαρύτατο πολιτικό κόστος. Δύο «μνημονιακά» κόμματα έχουν αποκλεισθεί από τη Βουλή και σχεδόν έχουν εξαφανιστεί, το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει το 1/6-1/8 της δύναμης του, η δύναμη της Ν.Δ. μειώθηκε σχεδόν στο μισό. Αποτέλεσμα της πολιτικής τους ήταν τελικά ότι από το 2012 και μέχρι την έλευση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ να σταθεροποιηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, να ζούμε με τα δικά μας χρήματα και όχι με δανεικά, να έχουμε μικρά, έστω, πλεονάσματα, να πληρώνει σιγά-σιγά το κράτος τους προμηθευτές του, να κινείται δειλά-δειλά η οικονομία. Σταμάτησε ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός του Κράτους. Όλα αυτά έγιναν με βαρύτατο κόστος για τον πολίτη της χώρας αυτής καθώς μειώθηκαν παρά πολύ τα εισοδήματα ενώ η ύφεση προκάλεσε στρατιές ανέργων.
Η επιτυχία αυτή επετεύχθη γιατί οι Εταίροι δέχθηκαν να μας στηρίξουν υπογράφοντας μαζί μας ένα Μνημόνιο, δηλαδή ένα συμφωνητικό, ένα συμβόλαιο, βοηθώντας μας με τεράστια ποσά, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα προχωρούσαμε σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων στο Κράτος, όπως π.χ. στον εξορθολογισμό των δημόσιων οικονομικών, στην αγορά εργασίας, στα κλειστά επαγγέλματα, στην οργάνωση της δημόσιας διοίκησης (νέα οργανογράμματα, αξιολόγηση ανθρώπων και δομών) στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, στο νοικοκύρεμα ως προς τις δημόσιες προμήθειες, δημόσια Υγεία, Δικαιοσύνη κλπ. Δηλαδή μας πλήρωσαν για να αλλάξουμε ουσιαστικά και να εκσυγχρονίσουμε το Κράτος μας προς όφελος του πολίτη, που ήταν δική μας υποχρέωση. Και ενώ πήραμε τα χρήματα δεν κάναμε τις μεταρρυθμίσεις. Με άλλα λόγια –πιστέψαμε – πως τους κοροϊδέψαμε. Όμως αυτό δεν έθιξε καθόλου την αξιοπρέπεια μας.
Μετά από πέντε μήνες η νέα κυβέρνηση όχι μόνον δεν έλυσε κανένα από τα προβλήματα που δημιούργησαν οι «μνημονιακές» κυβερνήσεις, όχι μόνον δεν αξιοποίησε τις όποιες επιτυχίες, που ήταν αποτέλεσμα των θυσιών του Ελληνικού Λαού, αλλά οδήγησε την Ελλάδα στην υποβάθμιση της οικονομικής κατάστασης της χώρας από τους οίκους αξιολόγησης και στην υπαγωγή της χώρας μας στην ομάδα των αναξιόπιστων, κυρίως υπανάπτυκτων χωρών της Αφρικής και νότιας Αμερικής. Οδήγησε τους Έλληνες στις ουρές των κλειστών τραπεζών για να πάρουν 60 Ευρώ. Ποιο είναι πιο ταπεινωτικό: Να μειώνεται το εισόδημα σου για να βοηθηθεί η πατρίδα σου να ξεπεράσει τις δυσκολίες της ή να μην μπορείς να πάρεις τον έστω και «μνημονιακό» μισθό και σύνταξη από την τράπεζα παρά μόνο με κουπόνι και με το σταγονόμετρο; Δεν είναι ειρωνεία να έχουμε πολιτικούς και υπουργούς που να θέλουν να λύσουν τα προβλήματα της Ευρώπης, να δίνουν «συμβουλές» για την παγκόσμια οικονομία και να οδηγούν την χώρα τους στη λίστα των αναξιόπιστων χωρών και τους πολίτες της στις ουρές; Και μάλιστα στο όνομα της αξιοπρέπειας…