Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις

Το κριτήριο του λαού και η άδολη αγάπη

Άρθρο γνώμηςdimosiografos

Του Νικηφόρου Γκόλτσιου Χωρίς να είμαι ο πιο ειδικός εκφοράς γνώμης για τα εκκλησιαστικά ζητήματα του τόπου παρακολουθώ με ενδιαφέρον το έργο του νέου Μητροπολίτη Κίτρους και Κατερίνης κ. Γεωργίου. Μόνο καλά έχει να πει κανείς για τις προτάσεις του γύρω από πνευματικά ζητήματα, καθώς και τις απτές πρωτοβουλίες του για τον πολιτισμό, τον θρησκευτικό τουρισμό. Γενικότερα, για την αισθητή, δυναμική και δημιουργική παρουσία της τοπικής Εκκλησίας σε όλα τα επίπεδα.

Ιδιαίτερα καλή εντύπωση προξενεί στην συντριπτική πλειοψηφία όσων συζητώ η αποφασιστικότητά του για αλλαγή σε όχι καλές συνήθειες του παρελθόντος και οι ριζικές αλλαγές σε πρόσωπα και καταστάσεις. Σε οτιδήποτε γίνεται καθεστώς πρέπει να αρχίσει να πνέει και ένας άνεμος αλλαγής. Και σε αυτό κανείς δεν πιστεύω να διαφωνεί. Πληροφορήθηκα και την μετακίνηση του π. Κων/νου Φάκα από την Αγία Αικατερίνη στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της Θείας Αναλήψεως. Αναβάθμιση θα πει κάποιος. Πράγματι. Οι περισσότεροι όμως περίοικοι, που κυριολεκτικά κατακλύζουν τον συγκεκριμένο ναό, δεν συμμερίζονται αυτή την αναβάθμιση. Επιθυμούν να έχουν κοντά τους και τα επόμενα χρόνια τον ιερέα που – κατά κοινή ομολογία – αναμόρφωσε ριζικά τον Ναό της Αγίας Αικατερίνης, που έφερε εκατοντάδες νέους και νέες στους κόλπους της Εκκλησίας. Χωρίς να εξετάζω πρακτικές, όπως η αυθόρμητη πρωτοβουλία όσων έσπευσαν να συγκεντρώσουν υπογραφές για την παραμονή του συγκεκριμένου ιερέα στην Αγία Αικατερίνη, ίσως σε αυτή την αλλαγή, να είναι αναγκαία και μία δεύτερη σκέψη. Άλλωστε το κριτήριο του απλού λαού με την άδολη αγάπη είναι συνήθως αλάνθαστο. Θα αναρωτηθεί κανείς «γιατί να μην βιώσουν την πολυεπίπεδη προσφορά του συγκεκριμένου ιερέα και οι πιστοί μίας άλλης ενορίας»; Ας ερωτηθεί τότε και ο ίδιος ο ιερέας. Δεν πιστεύω να διαφωνεί κανείς ότι η άποψή του – λόγω της πολύχρονης διαδρομής και της αναμφισβήτητης προσφοράς του – είναι παράμετρος, που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Υ.Γ. Θέλησα να γράψω αυτές τις λίγες γραμμές έχοντας και την προτροπή φίλων που εκκλησιάζονται εκεί από τα χρόνια ακόμα, που οι δάσκαλοί μας στο 6ο Δημοτικό Σχολείο, στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του ’80, κάθε εβδομάδα μας πήγαιναν για τον καθιερωμένο τότε εκκλησιασμό στην Αγία Αικατερίνη. Όλοι θυμόμαστε την εικόνα που παρέλαβε και την εικόνα που αφήνει (;) σήμερα o εφημέριος του ναού.