Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις

Πώς θα σώσουμε τα παιδιά μας;

 

Του Γεωργίου Σ. Κανταρτζή Διαβάσαμε ένα θαυμάσιο άρθρο του γνωστού Δικηγόρου κ. Δημήτρη Δημηνά, το οποίο πρέπει να προβληματίσει όλους, νέους και μεγάλους, γιατί κρούει τον κώδωνα και προειδοποιεί για τον κατήφορο που πήρε η κοινωνία μας.

Με την ευκαιρία δημοσιεύουμε ένα άρθρο που και αυτό αποτελεί προειδοποίηση.Η βία στα σχολεία

Θα θυμάστε για μέρες κράτησε η αγωνία ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας για την περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Τα ΜΜΕ, ακόμη και τα ελαφρά πρωινάδικα και απογευματινάδικα, το είχαν ως πρώτο θέμα. Και είναι, αλήθεια, θλιβερό όταν νέα παιδιά χάνουν τη ζωή τους, μάλιστα κάτω από μυστηριώδεις και τραγικές συνθήκες. Ο νέος αυτός για λίγες μόνο μέρες έγινε το «παιδί» κάθε οικογένειας. Γρήγορα όμως ξεχάστηκε κι αυτό. Ο νεαρός, προτού θέσει τέρμα στη ζωή του, «τυραννίστηκε» από κάποιους συμφοιτητές του, κάτι που δεν μπόρεσε να το αντέξει. Κάποιος είπε, «Ο σχολικός εκφοβισμός είναι μέρος του γενικότερου εκφοβισμού των πολιτών, αφού το σχολείο είναι μικρογραφία και καθρέφτης της κοινωνίας που ζούμε». Στην κοινωνία μας υπάρχει άκρατος ανταγωνισμός και βία και αυτό μεταδίδεται και στο σχολείο σε όλες τις βαθμίδες του, που ενώ θεωρητικά καταδικάζει το bullying, δηλ. την τρομοκράτηση, τις απειλές, τους εκβιασμούς, στην πράξη προάγει τον ανταγωνισμό. Πολλά παιδιά και νέοι δεν μπορούν να αντέξουν, όπως συνέβη στην περίπτωση του 20χρονου. Το bullying είναι η τρομοκράτηση, οι εκβιασμοί, ο εκφοβισμός, η φυσική και η λεκτική βία που έχει σχέση με τη διαφορετικότητα του φύλου (αγόρι – κορίτσι), της φυλής, της οικογένειας, του κόμματος, της εμφάνισης, του χρώματος… Μερικοί προτείνουν για την καταπολέμηση και εξάλειψη του εκφοβισμού και των άλλων παθογενειών στο σχολείο και στην κοινωνία, να γίνουν ενημερωτικά σεμινάρια, διαλέξεις και συνέδρια. Και τα σεμινάρια αυτά να τα παρακολουθήσουν οι γονείς, αλλά ποιοι γονείς; Αυτοί «που με καμάρι στέλνουν τα παιδιά τους στα πρωινάδικα για πασαρέλα και στα talent show για τραγούδι ή οι προοδευτικοί καθηγητές που στο όνομα σύγχρονων παιδαγωγικών μεθόδων προτιμούν να σιωπούν διότι τα όρια, οι απαγορεύσεις και οι ποινές θα καταστρέψουν τον ψυχισμό του παιδιού;» Η κατάσταση έφτασε εκεί που είναι σήμερα, γιατί η οικογένεια έπαψε να είναι αυτή που έπρεπε να είναι. Το παιδί, στην οικογένεια θα μεγαλώσει, εκεί θα ανατραφεί, θα βάλει τα θεμέλια. Μέσα στην οικογένεια θα μάθει να ανοίξει τα φτερά του. Η οικογένεια, οφείλει να του δώσει τις σωστές κατευθύνσεις. Και, δυστυχώς, στην αγαπημένη μας πατρίδα όπου ο θεσμός της οικογένειας ήταν κάποτε πολύ δυνατός, στα τελευταία κυρίως χρόνια, αποτελεί ένα είδος προς εξαφάνιση. Η οικογένεια είναι σοβαρά άρρωστη. Οι γονείς, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι απαιτήσεις της ζωής, δεν μπορούν να βρίσκονται κοντά στα παιδιά τους. Δεν τους προσφέρουν χρόνο. Πολλές φορές δεν προσφέρουν στα παιδιά τους ούτε καν την απαραίτητη αγάπη και το ενδιαφέρον τους. Τη θέση τους έχουν αναλάβει μερικές συσκευές, που έχουν, ναι μεν, μερικά καλά, αλλά είναι και ψυχοφθόρες. Τα παιδιά για πολλές ώρες και ανεξέλεγκτα βλέπουν ακατάλληλα έργα με σκηνές βίας, κακοποίησης, πορνό στην τηλεόραση. Προσοχή χρειάζεται και το διαδίκτυο. Τα παιδιά ξοδεύουν πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή, όπου βλέπουν και διαβάζουν, ακαθοδήγητα, εικόνες και κείμενα που έχουν δυσμενή επίδραση στις ευαίσθητες ψυχές τους. Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι έχουν τη μεγάλη ευθύνη για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ο ιερός Χρυσόστομος αποκαλεί «παιδοκτόνους» τους γονείς εκείνους που με την κακή ανατροφή των παιδιών τους καταστρέφουν οτιδήποτε ωραίο ανθίζει στην καρδιά ων παιδιών τους. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει και το σχολείο στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Υπάρχουν πολλοί εκπαιδευτικοί που έχουν συνειδητοποιήσει την ευθύνη για την υψηλή αποστολή τους και γι αυτό κοπιάζουν για να προσφέρουν όχι απλές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις στους μαθητές τους, αλλά συμβάλλουν και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών. Υπάρχουν όμως και εκπαιδευτικοί που, δυστυχώς, κάνουν το έργο τους πλημμελώς. Βέβαια, και οι γονείς και οι δάσκαλοι για να έχουν θετικά αποτελέσματα πρέπει οι ίδιοι να ζουν αυτά που διδάσκουν. Το παράδειγμα μιλά πιο δυνατά από οποιαδήποτε όμορφη συμβουλή. Αν τα παιδιά βλέπουν ανάρμοστη συμπεριφορά στο σπίτι μεταξύ του πατέρα και της μητέρας τους και δείχνουν κακή αρνητική συμπεριφορά απέναντί τους, τότε αυτό το κλίμα θα μεταφερθεί στο σχολείο. Οπωσδήποτε, πρέπει να σημειώσουμε και τη σπουδαία συμβολή της Εκκλησίας στη διαπαιδαγώγηση, από κατάλληλους κατηχητές και κληρικούς. Δυστυχώς, κι εδώ σε αρκετές περιπτώσεις περισσεύει η υποκρισία. Πολλοί ηγέτες της Εκκλησίας αντί να διδάξουν τις ψυχοσωτήριες διδασκαλίες της Βίβλου, τους μεταδίδουν ηθικολογίες και με την ασυνεπή ζωή τους γκρεμίζουν, αντί να οικοδομούν.