Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

Ποτέ μη λες ποτέ…

Μετά από τρεις μήνες «πολιτικής αποτοξίνωσης», όπως χαρακτηρίζει ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος την περίοδο που διανύει μετά τις εκλογές του Γενάρη, επανέρχεται με μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. Ο ίδιος κάνει αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος σε προσωπικό και εθνικό επίπεδο αλλά και εκτιμήσεις για το μέλλον της χώρας. Δεν διστάζει να μιλήσει για σχέσεις συμφερόντων και για τις προσωπικές επιτυχίες και τα σφάλματά του. Ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος που εκπροσώπησε την Πιερία περισσότερα από 12 χρόνια στο ελληνικό κοινοβούλιο έχει αφιερωθεί πλέον στην επιστήμη του και στις οικογενειακές επιχειρήσεις, χωρίς όμως να βάζει τη λέξη «ποτέ» σε οποιοδήποτε πεδίο, πόσο μάλλον στην πολιτική.

συνέντευξη στην Ολυμπία Ευαγγέλου

ca29326c9971ed699a345edfd13680f5_L Λίγες μέρες μετά τις εκλογές στείλατε στα μέσα ενημέρωσης επιστολή με τίτλο «Συνεχίζουμε εδώ στην Πιερία που ζούμε και αγαπάμε». Με αφορμή τον τίτλο της, συνεχίζει ο Γ. Κωνσταντόπουλος την πολιτική του δράση; Θα συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές; Υπάρχει ενδιαφέρον για αυτοδιοίκηση; Πολλοί λένε οτι εκεί εστιάζετε…

Όταν είπα τη λέξη «συνεχίζουμε» εννοούσα, συνεχίζω τη φυσική μου παρουσία στην Πιερία όπου ζω με την οικογένειά μου και όπου βρίσκονται οι οικογενειακές μου επιχειρήσεις. Το να συνεχίζεις, δεν σημαίνει ότι συνεχίζεις απαραίτητα πολιτικά. Δε συνηθίζω να λέω τη λέξη «ποτέ». Λέω ποτέ μην πεις ποτέ, και το επαναλαμβάνω σε οποιοδήποτε επίπεδο. Όταν όμως έχεις, και αυτό υπονοούσα τότε, πίσω σου 300 οικογένειες εργαζομένων για τις οποίες νιώθεις υπεύθυνος, για την μισθοδοσία τους, για την ύπαρξή τους, για την τοπική οικονομία αυτό σημαίνει ότι συνεχίζουμε να ζούμε εδώ και να αγωνιζόμαστε. Από κει πέρα, και μόνο ότι την επομένη των εκλογών έκλεισα το πολιτικό μου γραφείο σημαίνει πολλά. Το θεωρώ γελοίο στην παρούσα φάση και έτσι όπως εξελίχθηκε η πολιτική, να διατηρεί κάποιος πολιτικό γραφείο ενώ δεν έχει εκλεγεί βουλευτής. Αυτό σηματοδότησε το κλείσιμο του πολιτικού γραφείου κάτι που παρερμηνεύτηκε από πολλούς. Τον όρο του πολιτευτή τον θεωρώ επιεικώς αστείο. Σε κάποιες άλλες εποχές ίσως εξυπηρετούσε κάτι. Σήμερα, και όταν ακόμη και οι τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν πολιτικά γραφεία, είναι αδιανόητο κάποιος ο οποίος δεν έχει εκλεγεί να διατηρεί πολιτικό γραφείο. Ανταποκρινόμενος λοιπόν, στις απαιτήσεις των καιρών και στη νέα πολιτική πραγματικότητα η οποία έχει προκύψει, το έπραξα. Από κει και πέρα, ποτέ δε λέω ποτέ σε τίποτα. Εξαρτάται από τις πολιτικές εξελίξεις, από το πολιτικό περιβάλλον το οποίο θα προκύψει. Αυτή τη στιγμή πάντως είμαι σε μια φάση πλήρους πολιτικής αποτοξίνωσης και ασχολούμαι μόνο με τα επιστημονικά μου ενδιαφέροντα και τα θέματα των οικογενειακών επιχειρήσεων. Ήταν καιρός κάποια στιγμή μετά από μια πορεία πολλών ετών να γίνει και αυτό. Μην ξεχνάτε ότι μπήκα στην πολιτική στο απόγειο της ακαδημαϊκής μου καριέρας. Δεν μπήκα συνταξιούχος στην πολιτική. Ήμουνα από τους πιο νέους πανεπιστημιακούς, από τους πιο νέους καθηγητές στην ιστορία της Ιατρικής Σχολής, κλείνοντας το ιατρείο μου στη Θεσσαλονίκη και εγκαταλείποντας μια ακαδημαϊκή καριέρα που ήταν στο απόγειό της.

Όσον αφορά το περιεχόμενο της επιστολής, υπάρχει μια αίσθηση πικρίας. Αναφέρεστε σε λάσπη που δεχτήκατε εσείς και η οικογένειά σας, σε αμφισβήτηση της αγάπης σας για τον τόπο από κάποιους, σε εποχή παχέων αγελάδων και σε φίλους μέσα σε εισαγωγικά. Σε ποιους αναφέρεστε, ποιοι είναι αυτοί που σας πολέμησαν και σας αμφισβήτησαν;

Πάντα αμέσως μετά τις εκλογές είναι εύλογο να βγει μια πικρία από κάποιον ο οποίος υπηρέτησε τον τόπο του και ο οποίος πιστεύει ότι θυσίασε πολλά από την προσωπική του ζωή και την επιστημονική του καριέρα για χάρη της πολιτικής. Ιδιαίτερα όταν όλοι μου έλεγαν ότι σε αυτές τις εκλογές δεν έπρεπε να είμαι υποψήφιος. Μόλις τον Οκτώβριο είχα μια προσωπική περιπέτεια που είχε να κάνει με την υγεία μου, κάτι που είναι γνωστό σε όλους. Βρισκόμουν στις ΗΠΑ, στο μεγαλύτερο αντικαρκινικό κέντρο του κόσμου για προσωπική μου υπόθεση. Είχα λοιπόν υποστεί, ήδη στις αρχές Οκτωβρίου, το μεγαλύτερο χειρουργείο που μπορούσε να υποστεί άνθρωπος. Οι συμβουλές των γιατρών και από κει, ήταν τουλάχιστον για ένα χρόνο να μην ασχοληθώ με τίποτα. Εφόσον πήγε καλά, το να μην είμαι υποψήφιος, θα θεωρούνταν από πολλούς είτε προδοσία, είτε δειλία, είτε φυγομαχία. Αποφάσισα λοιπόν, πάρα τις συμβουλές των γιατρών να είμαι υποψήφιος, περιμένοντας ότι στις εκλογές αυτές, μιας και εγώ δεν μπορούσα να «τρέξω» όπως σε προηγούμενες εκλογές, να βοηθήσουν κάποιοι «φίλοι» οι οποίοι πίστευα ότι όλα αυτά τα χρόνια ήταν κοντά μου. Αυτή η βοήθεια, δεν ήρθε. Αυτός ήταν ο λόγος που μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, έβγαλα μια εύλογη πικρία, τίποτε άλλο.