Τα Ολύμπια Νέα

Τοπικά Νέα

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1878 ΚΑΙ Ο ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΙΤΡΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΟΥΣΗΣ

Την επόμενη ημέρα οδήγησε τα γυναικόπαιδα του Κολινδρού και των άλλων χωριών στο μοναστήρι των Αγίων Πάντων, που βρίσκεται κοντά στη Βεργίνα. Οι Τούρκοι ανενόχλητοι, αφού κατέλαβαν τον Κολινδρό, κινήθηκαν προς την Κατερίνη και κατέληξαν στο Λιτόχωρο, το οποίο λεηλάτησαν και πυρπόλησαν.

Ο Ασάφ Πασάς, όταν ολοκλήρωσε την καταστολή της επανάστασης στον Όλυμπο και την Πιερία, στράφηκε προς τη μονή των Αγίων Πάντων, όπου κρύβονταν οι επαναστάτες του Κολινδρού και οι άμαχοι κάτοικοι της περιοχής. Η αντίσταση των εξεγερμένων δεν ήταν αρκετή να σταματήσει τα τουρκικά στίφη. Εκεί στις 15 Μαρτίου 1878, σαν άλλο Ζάλογγο, γράφτηκε και ο επίλογος της ανταρσίας. Ψυχές άμαχων Κολινδρινών χάθηκαν από τις ωμότητες των Τούρκων. Χωριά λεηλατήθηκαν, γυναικόπαιδα και άμαχοι συνελήφθησαν και αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι να επιστρέψουν στον τόπο τους. Γυναίκες ρίχτηκαν σε απόκρημνο γκρεμό κοντά στο μοναστήρι των Αγίων Πάντων, για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Ο επίσκοπος Νικόλαος Λούσης ακολούθησε τους οπλαρχηγούς του αγώνα και παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς όλες τις μάχες, εμψυχώνοντας τους πολεμιστές και περιθάλποντας τα γυναικόπαιδα. Μετά την αποτυχία του κινήματος της Μακεδονίας, κατήλθε στη νότια Ελλάδα και διέμεινε για λίγο στην Αθήνα.

Ο φοιτητής Ιδομενεύς Στρατηγόπουλος, που διετέλεσε γραμματέας του και παρακολούθησε την επανάσταση ως απεσταλμένος της «Εφημερίδας» του Κορομηλά, μετά την αποτυχία της επανάστασης, κατά την άφιξη του επισκόπου Νικολάου Λούση και την υποδοχή του στον Πειραιά, τον προσφώνησε εκ μέρους των Μακεδόνων εθελοντών με τα εξής λόγια: «Ως ευ παρέστης, ένδοξε της Εκκλησίας επίσκοπε, πρωτοστάτα της εθνικής φωνής του Ολύμπου, εμπρηστά της ιδίας σου επισκοπικής κατοικίας και νέε της Μακεδονίας Γερμανέ. Δέξου τον στέφανον τούτον, όν σοι προσφέρουσι δι’ εμού Μακεδόνες εθελονταί και ζήθι επ’ αγαθώ της Εκκλησίας και της Πατρίδος».

Η επανάσταση του 1878, αν και δεν πέτυχε τον άμεσο αντικειμενικό σκοπό της και δεν οδήγησε στην απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον Τουρκικό ζυγό, όμως, παρά την αποτυχία της, πέτυχε να ματαιώσει κάτι το ολέθριο για τον Ελληνισμό. Κάτι που αν επήρχετο, σήμερα εμείς δεν θα αναπνέαμε τον μυροβόλο αέρα της ελληνικής ελευθερίας. Πέτυχε με το συνέδριο του Βερολίνου, τη ματαίωση της επαίσχυντης συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, της οποίας το περίφημο 60ο άρθρο δημιουργούσε τη μεγάλη Βουλγαρία από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Αλβανία και από τον Δούναβη μέχρι τον Όλυμπο και το Αιγαίο. Πέτυχε τη ματαίωση της παραχώρησης της Μακεδονίας στους Βούλγαρους. Κι έτσι δόθηκε η ευκαιρία στο Ελληνικό Έθνος να χαρίσει την ελευθερία και στη μαρτυρική Μακεδονία, με τους νικηφόρους πολέμους του 1912-13. Συμπληρώνονται φέτος 137 χρόνια από την ηρωική επανάσταση του Ολύμπου και της Μακεδονίας, γνωστής και ως ανταρσία του Κολινδρού. Τότε, τον Φεβρουάριο του 1878, δεν κατακτήθηκε η ελευθερία. Ο Κολινδρός όμως, το ιστορικό αυτό κεφαλοχώρι και μεγαλοχώρι, επιβεβαίωσε την εθνική του ταυτότητα, μια ταυτότητα βουτηγμένη στο αίμα της εθελοντικής θυσίας. Ο Κολινδρός και οι κάτοικοι του έσκισαν τον ύποπτο προς τη Μακεδονία χάρτη, με τον οποίο οι Μεγάλες Δυνάμεις προσπάθησαν και προχώρησαν στην πλαστογράφηση της ιστορίας μας.

Για τον φλογερό ιεράρχη επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο Λούση έχει ειπωθεί ότι « το φαινόμενο δεν είναι ανεξήγητο, όταν ξέρουμε ποιοι δάσκαλοι φώτισαν το υπόδουλο έθνος και ποιοι κληρικοί ήσαν πνευματικοί του οδηγοί». Ο Νικόλαος Λούσης και οι κάτοικοι του Κολινδρού ύψωσαν την ελληνική σημαία, σύμβολο όχι μόνο της θέλησης για απελευθέρωση από τον προαιώνιο τουρκικό ζυγό, αλλά και της απόφασης για απόκρουση του ύπουλα εμφανισθέντος Σλάβου σφετεριστή της ελληνικής κληρονομιάς. Μας παρέδωσαν παρακαταθήκη την ελληνική σφραγίδα, ως αιώνιο γεγονός.