Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Ελλάδα

Γιάννης Παπαζαχαρίας | Κόμπος που δεν λύνεται…κόβεται

Όλοι οι Έλληνες παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες ένα γαϊτανάκι διαπλοκής και παραφιλολογίας γύρω από τη διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας

rope-knots

Τις τελευταίες ημέρες και ώρες παρακολουθούμε την προσπάθεια κάποιων βουλευτών να αποδείξουν πως υπήρξε απόπειρα χρηματισμού τους – από κάποιους επιχειρηματίες αγνώστων λοιπών στοιχείων – ώστε να ψηφίσουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το θέμα είναι πως όλοι οι πιθανά – ή κατά φαντασίαν – «χρηματιζόμενοι» προέρχονται από έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο που έχει δημόσια δεσμευθεί πως θα συνεργαστεί μετεκλογικά σε μια κυβέρνηση που ως κύριο κορμό θα έχει τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τον ίδιο χώρο προέρχεται και ο βουλευτής Μελάς – όχι ο Ζαφείρης ο τραγουδιστής που μπροστά στον βουλευτή φαντάζει πρύτανης – που ναι μεν στην πρώτη ψηφοφορία ψήφισε παρών αλλά στις επόμενες θα ψηφίσει «Σταύρος Δήμας». Παράλληλα ο αρχηγός του συγκεκριμένου κόμματος συζητά δημόσια με τον πρώην Πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη που νομίζει πως στα 95 και βάλε χρόνια του μπορεί ακόμα – αυτός και η οικογένειά του – να ορίζουν τις τύχες μιας ολόκληρης χώρας.

Από την άλλη, ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης βλέπει πως δεν γίνεται να συνεχιστεί η συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία και κάθε μέρα με το αίσχιστο τρόπο τραβά το χαλί της κυβέρνησης που συμμετέχει και ρίχνει δίχτυα προς την άλλη πλευρά του καλπάζων προς την εξουσία ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό διακινεί σενάρια συνταγματικής εκτροπής – δηλαδή εκλογής νέου Πρωθυπουργού από την σημερινή Βουλή – καθώς και σενάρια αλλαγής του ονόματος του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό η Νέα Δημοκρατία παρακολουθεί αμήχανα την κατάσταση και οι μόνοι που βγαίνουν στα κανάλια και την εκπροσωπούν είναι νεοκλεγμένοι με την παράταξη βουλευτές που ουδέποτε ανήκαν σε αυτήν και ο ακραίος ιδεολογικός χώρος (από τον οποίο προέρχονται) σαφώς και δεν μπορεί να έχει καμία απολύτως σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό από μόνο του αποτελεί κατάντια για την μεγάλη παράταξη που ίδρυσε ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής και την ευθύνη για την συγκεκριμένη κατάσταση την φέρει αποκλειστικά και μόνο η σημερινή ηγεσία που στην προσπάθειά της να κάνει κάτι για τον τόπο μάζεψε δίπλα της ακροδεξιά, χουντοειδή – φασιστοειδή στοιχεία που έψαχναν πολιτική στέγη μετά το πολιτικό τους ναυάγιο με ακροδεξιούς – χουντοειδης σχηματισμούς. Σε αυτούς αν προσθέσεις και τους γραφικούς ΠΟΛΑΝίτες που ακόμη ο Σαμαράς κουβαλά στην πλάτη του, το μείγμα γίνεται εκρηκτικό.

Από την άλλη υπάρχει ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ που δρα ως μύλος που όλα τα αλέθει. Έτοιμος – δημοσκοπικά – να ηγηθεί μιας κυβέρνησης συνεργασίας με κύριο κορμό ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο αρχηγός του. Η πολυφωνία του συγκεκριμένου κόμματος γίνεται καθημερινά φαλτσοφωνία που δεν εμπνέει καμία απολύτως σοβαρότητα. Από την άκρα αριστερά έως και το παλαιολιθικό ΠΑΣΟΚ είναι ο χώρος στον οποίο «ψαρεύει» ψήφους ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα με όλα αυτά ο κ. Σκουρλέτης την προηγούμενη εβδομάδα στο Λιτόχωρο μίλησε για «επανεκκίνηση της οικονομίας», για το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και τις δεσμεύσεις του» καθώς και για «ανατροπή του μνημονίου». Τί είπε δηλαδή; Αυτά που έλεγε ο τότε αντιμνημονιακός Σαμαράς το 2012. Την επανεκκίνηση την χρησιμοποίησε αυτούσια, τα Ζάππεια τα είπε πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και την επαναδιαπραγμάτευση του Σαμαρά, την βάφτισε ανατροπή.

Φαίνεται πως το πικρό ποτήρι του μνημονίου – που ναι έχει προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση που λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι λόγω της υπάρξης του και μόνο αλλά και λόγω των λάνθασμένων πολιτικών – θα το πιούμε έως τέλους. Οι μεγαλοστομίες για την ανατροπή – επαναδιαπραγμάτευση το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να εμπαίξουν τον λαό ώστε να φέρει τον εκάστοτε πολιτικό στην εξουσία.

Οι στιγμές που ζούμε είναι – πέρα από δύσκολες – και ιστορικές. Κανείς, όποια πολιτική και αν ακολουθεί, δεν δικαιούται να βάζει το προσωπικό του συμφέρον πάνω από το εθνικό. Οι μεγάλες πολιτικές παρατάξεις έμειναν στην ιστορία όταν πήραν γεναίες και μεγάλες αποφάσεις. Αυτές τις αποφάσεις έλαχε η τύχη να καλείται σήμερα να τις πάρει η Νέα Δημοκρατία που είναι η μεγαλύτερη κοινοβουλετική δύναμη μέσα στην Βουλή των Ελλήνων. Οφείλει, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, να δώσει ένα τέλος στην παραφιλολογία, την σκανδαλολογία και την παραπολιτική.

Σήμερα φαντάζει δύσκολο έως απίθανο η παρούσα Βουλή να εκλέξει τον Σταύρο Δήμα Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Πρωθυπουργός και η Νέα Δημοκρατία καλούνται να υποχωρήσουν  και να δώσουν την ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να τον ψηφίσει και η ΝΔ με αντάλλαγμα την προσυμφωνία στην ημερομηνία των εκλογών.  Από μόνη της αυτή ως κίνηση θα μείνει στην ιστορία. Αν όντως ο ΣΥΡΙΖΑ σέβεται τους θεσμούς, αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των καταστάσεων και βάζει την πατρίδα πάνω από όλα, θα συναινέσει.

Επειδή όμως τα κίνητρα του ΣΥΡΙΖΑ φαντάζουν σε πολλούς διαφορετικά, η χώρα μάλλον θα οδηγηθεί σε εκλογές.

ΚΑΘΑΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ. Στη δημοκρατία αδιέξοδα και εκβιασμοί δεν χωρούν.