Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις

Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια… 17 Δεκεμβρίου 2014

4b664e578eeef18957935056e237e867_L

Ο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ είναι νομικό κείμενο που θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και καθορίζει τη χώρα η οποία θα είναι υπεύθυνη για να δώσει άσυλο στον αιτούντα πρόσφυγα. Εμείς οι Έλληνες όμως δεν είμαστε πρόσφυγες, ούτε πρόκειται να γίνουμε, όποιος και να μας κυβερνήσει στο μέλλον. Αν εν τέλει γίνουν εθνικές εκλογές και αν ψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τον κυρίαρχο Ελληνικό λαό και αν σχηματίσει κυβέρνηση και αν επέλθει νέα μικρασιατική καταστροφή, όπως ισχυρίστηκε κάποιος «βλαμμένος», τότε έντεκα εκατομμύρια κατεστραμμένοι ημεδαποί, θα πάρουμε το επόμενο λεωφορείο και θα την κάνουμε για εσπερία. Άλλος για Γερμανία τράβηξε κι άλλος για Σουηδία. Χωρίς να χρειαζόμαστε βίζα, διαβατήριο ή ταξιδιώτικο έγγραφο. Μόνο την ταυτότητά μας καθότι είμεθα Ευρωπαίοι πολίτες και όχι Αφγανοί. Λέτε να θέλει κάτι τέτοιο η Μέρκελ; Δεν νομίζω. Ως εκ τούτου βαράτε νταούλια και μη μασάτε, που είπε κι ο σύντροφος Πάνος.

 

«Έξω οι βάσεις του θανάτου», ήταν ένα από τα βασικά συνθήματα του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981. Οι βάσεις δεν έφυγαν, απλά διορθώθηκε η ρητορική, ότι δήθεν και καλά έγινε πιο συμφέρουσα συμφωνία για την παραμονή τους. Οι βάσεις έφυγαν πολλά χρόνια αργότερα, γιατί άλλαξε ο σχεδιασμός και οι ανάγκες των Αμερικανών. Το ίδιο θα γίνει και με την υπόθεση μνημόνιο. Θα φύγει ή θα καταργηθεί, όχι όταν το απαιτήσουμε εμείς, αλλά όταν οι δανειστές αποφασίσουν ότι κάλυψαν τα όποια συμφέροντα τους και δεν εξυπηρετεί πλέον η ύπαρξή του. Ή όταν εκλείψουν οι λόγοι που το επέβαλαν. Πιθανόν δε και να αντικατασταθεί με κάποιο άλλο σύμφωνο οικονομικής εξάρτησης. Κι ας διαγκωνίζονται Τσίπρας και Σαμαράς ποιος το σκίζει καλύτερα.


 

Σύμφωνα με έκθεση η γνωστή και μη εξαιρετέα Deutsche Bank, την 30/06/2014 είχε συνολικές τοποθετήσεις ύψους 1.665.410 εκατομμύρια (διαβάστε σωστά το νούμερο: ένα τρισεκατομμύριο εξακόσια εξήντα πέντε δισεκατομμύρια τετρακόσια δέκα εκατομμύρια) ευρώ, από τα οποία μόλις τα 387.901 εκατομμύρια αφορούσαν δάνεια. Τα υπόλοιπα αφορούσαν τοποθετήσεις σε διάφορα παράγωγα προϊόντα, ομόλογα κλπ, δηλαδή σε ρισκαδόρικα προϊόντα, άσχετα αν ο κίνδυνος ήταν μικρός ή μεγάλος. Πάντοτε σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, τα ίδια κεφάλαια της τράπεζας ανέρχονταν εκείνη την ημέρα σε 68.401 εκατομμύρια. Με απλά λόγια: την 30/06/2014, η Deutsche Bank, βρέθηκε να έχει τοποθετήσεις πάνω από ενάμισυ τρισεκατομμύριο ευρώ ενώ τα ίδια κεφάλαιά της μόλις που ξεπερνούσαν τα 68 δισεκατομμύρια. Αν ψάχνετε τον δείκτη κεφαλαιακής επάρκειάς της, πάρτε κομπιουτεράκι: 68.401 / 1.665.410 = 0,041. Δηλαδή, στις 30/06/2014, η «μεγάλη» και «πανίσχυρη» Deutsche Bank είχε δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας μόλις 4,01% ενώ το αποδεκτό ποσοστό είναι 10% και το ποσοστό ασφαλείας 8%. Και όμως, τέσσερις μήνες αργότερα πέρασε τα stress test με περίπατο. Πώς αλλοιώς θα μπορούσε να γίνει; Η ΕΚΤ ήταν αδύνατον να πανικοβάλει τον κόσμο, ανακοινώνοντας ότι αν «κοκκινήσουν» 70 από τα 1.270 δισεκατομμύρια, που η τράπεζα έχει τοποθετήσει σε επικίνδυνα προϊόντα, όπως το Χ.Α.Α. η Deutsche Bank θα βάλει λουκέτο. Κι αφού οι ελεγκτές την άφησαν να «καλιμπράρει» τον παρονομαστή του δείκτη της, πώς θα μπορούσαν να αρνηθούν στην Άλφα Μπανκ ή στην Πειραιώς να κάνουν το ίδιο; Κι ύστερα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ.


 

Και μόνο η άποψη ότι ο «παχύσαρκος» Βενιζέλος είναι ο μόνος που μπορεί να μας σώσει και εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο παρά να κάθομαι να τον ακούω, με εξοργίζει τόσο πολύ, που μέχρι και ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζω.