Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Τοπικά Νέα

Συνέχεια άρθρων Α.Ζαρκανέλα ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944 – Η προηγηθείσα σύγκρουση ΕΛΑΣ με ΕΔΕΣ & ΕΚΚΑ 1943-194

ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1940-1950 – ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ.. – ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944: Ο σημαντικότερος Δεκέμβριος του 20ου Αιώνα (Β-Γ).

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944 _ Ο σημαντικότερος Δεκέμβριος του 20ου Αιώνα (ΜΕΡΟΣ 1ο) - 1

Πέραν των επισήμων αυτών θέσεων το ΚΚΕ, στα πλαίσια της πάγιας θέσης για κατάληψη της εξουσίας, προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τη δεσπόζουσα θέση που είχε μέσα στο ΕΑΜ σε σχέση με τα ασήμαντης πολιτικής βαρύτητας κόμματα που, σαν προθήκη, σαν βιτρίνα, τα χρησιμοποιούσε υπέρ των σκοπών του. Οι κακουχίες της πείνας και του χειμώνα των ετών 1941 και 1942, με τη σκληρότητα των κατακτητών, διευκόλυναν τους κομμουνιστές στο να επεκτείνουν την απήχησή τους. Με δεδομένη την, προπολεμικά, πολύ μικρή επιρροή του ΚΚΕ στον Λαό, οι ηγέτες και τα στελέχη του για να επιβάλουν τον έλεγχο τους ήταν πολύ μεθοδικοί στις κινήσεις τους και σχολαστικά προσεκτικοί. Ιδιαίτερα μέχρι τις αρχές του 1943 το ΕΑΜ κρατούσε ιδιαίτερα χαμηλούς τόνους αποφεύγοντας να αναφέρεται στον Μαρξισμό, να εκθειάζει τα πλεονεκτήματα της Λαϊκής Δημοκρατίας, να προπαγανδίζει υπέρ της δικτατορίας του προλεταριάτου κλπ. Μέσα στα πλαίσια αυτά το ΕΑΜ τάχθηκε υπέρ των, παραδοσιακά στην ελληνική κοινωνία, ισχυρών θεσμών της Εκκλησίας, της Οικογένειας, της Ιδιοκτησίας. Οι προπαγανδιστές του μιλούσαν διαρκώς και ασταμάτητα για το παρελθόν, για τους παλιούς πολιτικούς χωρίς όμως να διατυπώνουν οποιαδήποτε πρόταση για το μέλλον αλλά υπόσχονταν σίγουρα ότι θα πληρώσουν ακριβά για τα εγκλήματα τους όλοι οι συνεργάτες των Γερμανών. Με τον τρόπο αυτό το ΚΚΕ, ένα κόμμα ανδρωμένο στην παρανομία και στη συνωμοτική τακτική και δράση, κατόρθωσε να θέσει πολύ γρήγορα υπό τον έλεγχό του τους συνειδητούς σοσιαλιστές, αλλά αστούς κατά τα άλλα, ηγέτες των άλλων κομμάτων που απάρτιζαν το ΕΑΜ. Όσο όμως αριστοτεχνική και αν ήταν η οργάνωση και λειτουργία του ΕΑΜ από το έμπειρο ΚΚΕ η συγκρότηση του δεν έπαυε να “..αποτελεί μία θετική απόδειξη της αδυναμίας του ΚΚΕ να οργανώσει ένα γνήσιο κομμουνιστικό κίνημα αντίστασης” (ΙΑΤΡΙΔΗΣ, 1973(2011) Σελ.33) μόνο του.

Την ίδια περίοδο που το ΚΚΕ απέφευγε να εμφανίζει τις ιδεολογικές θέσεις του, προέβαλε πατριωτικές και δημοκρατικές μέχρι και εθνικιστικές θέσεις προκειμένου να “αποκοιμίσει” τους αστούς σοσιαλιστές εταίρους αλλά και τις πλατιές λαϊκές μάζες, που γενικά δεν εμπιστεύονταν το ΚΚΕ. Έφθασε, μάλιστα, μέχρι του σημείου να ζητάει από τα στελέχη του να μην εμφανίζονται στις μάζες ως κομμουνιστές αλλά ως μέλη του ΕΑΜ. Συγκεκριμένα αναφέρει, σε σχετικό φυλλάδιο-έκθεση, ο Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς πιο γνωστός ως Τέμπο, που ήταν ο επίσημος σύνδεσμος του Τίτο με τον ΕΛΑΣ, ότι σε μία κοινή σύσκεψη με Γιουγκοσλάβους και Αλβανούς αντάρτες το 1943 “..ο Σιάντος και ο Ιωαννίδης υπεστήριξαν ότι λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούσαν στην Ελλάδα, τα κομματικά στελέχη δεν θα έπρεπε να απευθύνονται στις μάζες ως κομματικά στελέχη αλλά ως μέλη του ΕΑΜ”. Και ο ίδιος ο Βουκμάνοβιτς διατυπώνει την άποψη ότι: “Γενικά το κόμμα απέκρυψε την πραγματική του ταυτότητα από τις πλατιές λαϊκές μάζες του Ελληνικού Λαού”. (ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ, 1986).

Από την άλλη πλευρά, οι Βρετανοί, όπως αναφέρει επανειλημμένως ο Κρις Γουντχαουζ, που ήταν ο υπαρχηγός του Μαγιερς και μετά το 1943 διάδοχός του, στις επαφές τους δεν συναντούσαν στις τριμελείς επιτροπές, στις οποίες υποτίθεται ότι υπήρχαν και εκπρόσωποι των συνεργαζομένων κομμάτων, άλλους εκπροσώπους πλην μελών του ΚΚΕ. Αναφέρει μάλιστα ο Γούντχαουζ ότι όταν άγγλος αξιωματικός πήγε στην Αθήνα για να συναντηθεί με έξι αντιπροσώπους της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ συναντήθηκε, τελικά μόνο με δύο πρόσωπα τον Σιάντο και τον Τζήμα (Ευμαίο) που ήταν και οι δύο από τους κορυφαίους του ΚΚΕ. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι όλοι οι ηγέτες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ που συνάντησαν οι Βρετανοί αξιωματικοί εκείνη την περίοδο ήταν ότι όλοι αρνήθηκαν ότι ήταν κομμουνιστές.

Σύγκρουση του ΕΛΑΣ με ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ – Ο Εμφύλιος Πόλεμος (1943-44).

Μέχρι το τέλος του 1942 το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ καθώς είναι απασχολημένο με την οργάνωσή του και την προσέλκυση πολιτών, απέφευγε τις ανοικτές, τουλάχιστον, επιθέσεις εναντίον άλλων ανταρτικών ομάδων.

Η εμφάνιση των πρώτων βρετανικών κομάντος στα βουνά της Στερεάς Ελλάδος για την πραγματοποίηση πράξεων δολιοφθοράς στο ελληνικό έδαφος εναντίον των Γερμανών και κυρίως η μεταγενέστερη απόφαση του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής (ΓΣΜΑ) για παραμονή και ενίσχυση τους ώστε να συντονίζουν, εκπαιδεύουν και ανεφοδιάζουν τις ελληνικές ανταρτικές ομάδες ως βοηθητική στρατιωτική δύναμη, έκαναν το ΚΚΕ να φοβάται ότι η παρουσία τους μπορεί να ανέτρεπε τα σχέδια του. Από την άλλη, είχαν ανάγκη των εφοδίων, οπλισμού, πολεμοφοδίων και λιρών που τους προμήθευαν οι Βρετανοί.