Τα Ολύμπια Νέα

Απόψεις / Ελλάδα

Γιάννης Παπαζαχαρίας | Η ώρα του λογαριασμού έρχεται και θα τον πληρώσει το σύνολο της κοινωνίας

Όσο η σιωπηλή πλειοψηφία παραμένει αμέτοχη και αποστασιοποιημένη από τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

011-color

Δυστυχώς ο Έλληνας πάντα ψηφίζει ΑΝΤΙ. Είναι προφανές πως και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πείθει. Αν σήμερα έπειθε τον κόσμο θα είχε ποσοστά τα οποία θα του εξασφάλιζαν μια μεγάλη και άνετη αυτοδυναμία. Βέβαια οι προσπάθειες από τον Αλέξη Τσίπρα έχουν γίνει, παρόλα αυτά είναι εγκλωβισμένος ακόμα ανάμεσα σε συνιστώσες, πρώην πασόκους της δεκαετίας του ’80 αλλά και τον κομπλεξισμό ενος κόμματος που άγγιζε το 3%.

Από την άλλη, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είναι εγκλωβισμένος ανάμεσα στις βουλιμικές ορέξεις του αντιπαθέστερου – μετά τον προφυλακισμένο Νίκο Μιχαλολιάκο – πολιτικού στην εποχή τρόικας Βαγγέλη Βενιζέλου, στις άναρθρες κορωνίδες ακροδεξιών στοιχείων που έχουν αποδιοργανώσει επικοινωνιακά τη Ν.Δ., σε έναν ανασχηματισμό από λαϊκιστές υπουργούς καθώς και στις απαιτήσεις των ξένων δανειστών.

Δυστυχώς ο Πρωθυπουργός μαζί με τον «μισητό» – από τον κόσμο – αντιπρόεδρο έχουν εξελιχθεί σε φύλακες του μνημονίου που τόσα δεινά έχει φέρει στην κοινωνία μας. Είναι λογικό πως όταν ένας Πρωθυπουργός φτάνει στο σημείο να παραδέχεται δημοσίως πως κάνει «λαθάρες» τότε το επικοινωνιακό παιχνίδι έχει χαθεί οριστικά.

Ο πολιτικός χρόνος τελειώνει. Αργά ή γρήγορα θα πάμε σε κάλπες και οι Έλληνες θα πάνε να ψηφίσουν «ΑΝΤΙ». Μπορεί αυτός ο λαός να ψηφίσει και να επικροτήσει με την ψήφο του τον βουλιμικό αντιπρόεδρο; Είναι δεδομένο πως όχι. Πολύς είναι ο κόσμος που θα πάει και θα ψηφίσει ακόμα και αυτούς τους απίθανους του ΣΥΡΙΖΑ αποκλειστικά και μόνο για να τελειώσει το μαρτύριο. Ο κόσμος αυτός ξέρει πολύ καλά πως στις κάλπες «πληρώνονται» όλα και εκεί θα είναι η ώρα του λογαριασμού για τους κυβερνώντες. Κι ο κόσμος θα πάει να τιμωρήσει. Το δυστυχές για τον τόπο είναι πως η προσπάθεια για απεμπλοκή από το μνημόνιο έχει γίνει με τις θυσίες όλων. Όλος αυτός ο κόσμος ξέρει πως ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ δύσκολα θα μπορέσει να διαχειριστεί την επόμενη ημέρα και η «ρήξη» με τους δανειστές θα φέρει πολλά νέα δεινά στον τόπο.

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει παράλληλα ακόμα ένα μεγάλο πολιτικό εσωκομματικό πρόβλημα. Έχει δίπλα του όλους αυτούς τους γραφικούς από την πρώην ΠΟΛΑΝ που προκαλούν – ακόμα και σήμερα – με τον πλέον άσχημο τρόπο. Το συγχωροχάρτι το πήρε ο Σαμαράς – και μόνο ο Σαμαράς – από τη βάση της Ν.Δ. και η ιστορία και ο λαός της Ν.Δ. σε καμία περίπτωση δεν έδωσε άφεση αμαρτιών στους τραγικούς – γραφικούς ΠΟΛΑΝίτες που ανέτρεψαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη αυτοδύναμη κυβέρνηση του Κώστα Μητσοτάκη. Ο Αντώνης Σαμαράς οφείλει να συμμαζέψει όλους αυτούς τους πολιτικά γραφικούς πρώην και νυν συντρόφους του.

Όλα μοιάζουν πλέον να έχουν μπει στον «αυτόματο» και η χώρα μέσα σε ύπνωση να οδεύει προς τον γκρεμό. Όλα λοιπόν πάνε κατά διαόλου εκτός εάν…

Εκτός εάν ο Αντώνης Σαμαράς καταφέρει και εκλέξει πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τότε οι εκλογές πάνε το 2016 και θα έχει όλον τον χρόνο να ανατρέψει την τραγική κατάσταση. Θεωρώ πολύ δύσκολο να καταφέρει να βρει τους 180 βουλευτές. Πάρα πολύ δύσκολο. Στην περίπτωση όμως που τα καταφέρει – τότε λοιπόν – θα έχει κερδίσει ήδη τον Τσίπρα πριν τις εκλογές του καλοκαιριού του 2016.  Εκεί θα ολοκληρωθεί η πολιτική καριέρα Τσίπρα σε τόσο νεαρή ηλικία… (όχι τόσο από τους ψηφοφόρους, όσο από τους ανεκδιήγητους Μηλιούς και Λαφαζάνηδες)

Σε αυτήν την περίπτωση – με τον Τσίπρα στο καναβάτσο – θα κληθεί να ανατρέψει τα πάντα με μέτρα ανακούφισης της κοινωνίας που ουσιαστικά θα αποτελέσουν ενεργοποίηση της σιωπηρής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που ναι μεν θέλει σοβαρότητα και σταθερότητα, αλλά σήμερα λόγω της τρελής κατάστασης που επικρατεί μένει στην άκρη και παρακολουθεί το μοιραίο να έρχεται.