Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

Διασταύρωσαν τα ξίφη τους και εντυπωσίασαν το κοινό

Έντονη θεατρικότητα και υψηλή τεχνική από τους Τσέχους ξιφομάχους1

Εξίσου εντυπωσιακό ήταν και το δεύτερο μέρος της παράστασης με τον δυναμικό πυρρίχιο χορό “Σέρρα”, που παρουσίασαν χορευτές της «Παναγίας Σουμελά»

 

Ένα εντυπωσιακό θέαμα επιφύλαξαν οι Τσέχοι ξιφομάχοι στο κoινό που βρέθηκε το βράδυ της Τρίτης στο ανοικτό θέατρο του πάρκου της Κατερίνης για να παρακολουθήσει την παράσταση αναγεννησιακής ξιφασκίας στο πλαίσιο του 47ου Φεστιβάλ Ολύμπου, σε ακόμη μία βραδιά αφιερωμένη στον τσέχικο πολιτισμό.

 

Τα μέλη της επαγγελματικής ομάδας ξιφομαχίας “Balestra” φορώντας αναγεννησιακές στολές  διασταύρωσαν τα ξίφη τους παρουσιάζοντας ένα, έντονης θεατρικότητας και υψηλής τεχνικής, θέαμα με έντονες διακυμάνσεις πάθους, ρομαντισμού και δυναμισμού.

Οι μονομαχίες με τα ξίφη και τα σπαθιά μετέφεραν τους θεατές πίσω στη μακρινή εποχή της Αναγέννησης όπου ο έρωτας, η τιμή, η εκδίκηση ήταν λόγοι για να διασταυρωθούν τα ξίφη σε έναν αγώνα επικράτησης και τελικά επιβίωσης. Μάλιστα στο πρώτο δρώμενο ένας από τους ξιφομάχους αιφνιδίασε το κοινό επιλέγοντας μία γυναίκα από τις κερκίδες που έγινε το “μήλον της έριδος” και η αφορμή για μια σκληρή μονομαχία.

Εξίσου εντυπωσιακό ήταν και το δεύτερο μέρος της παράστασης με το “πολεμικό” κλίμα να συντηρείται με τον δυναμικό πυρρίχιο χορό “Σέρρα” που παρουσίασε η ανδρική ομάδα του ποντιακού συλλόγου “Παναγία Σουμελά”. Ένας ένοπλος χορός που έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και βασίζει το ρυθμό του στον “πυρρίχιο πόδα”, ένα μουσικό μέτρο σύντομο, γι’ αυτό και σαν ρυθμός ήταν έντονος και ζωηρός, όπως ανέφερε ο ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ολύμπου Γιώργος Χανδόλιας, προαναγγέλοντας της είσοδο των χορευτών στη σκηνή, αμέσως μετά την ομάδα ξιφασκίας. Ανέφερε επίσης ότι για τους Σπαρτιάτες του Λυκούργου ήταν μία μορφή πολεμικής τέχνης-αγωγής και η εκμάθησή του ήταν υποχρεωτική από την ηλικία των πέντε ετών. Ήταν, όπως είπε, ένας κατεξοχήν πολεμικός χορός που χορευόταν όμως και σε θρησκευτικές γιορτές, συνδέοντας έτσι τα δύο “πολεμικά” δρώμενα της βραδιάς.

Εκτός από τον πυρρίχιο, οι θεατές απόλαυσαν επίσης Κότσαρι, Άτσαπατ, Τρομαχτόν και τον χορό των μαχαιριών Πιτσάκοιν.