Τα Ολύμπια Νέα

Κοινωνικά

Μητέρα ανήλικων χάνει τη μάχη με τον καρκίνο λόγω συμβουλής επιτήδειου «γιατρού»

Επιτήδειος «γιατρός» την είχε πείσει οτι θα μπορούσε να βρει ξανά την υγεία της, κάνοντας απλά «υγιεινή διατροφή και ποιοτική ζωή»

1

 

Γράφει ο Χάρης Αναστασίου Καρκινοπαθής e-mail: harrya1944@gmail.com Ονομάζομαι Χάρης Αναστασίου, είμαι 72 ετών, από το 48 μου άφησα μια επικερδή εργασία στον Καναδά για να επιστρέψω στην πατρίδα μου και να βοηθήσω ορφανά παιδιά στην πατρίδα μου, σε εθελοντική βάση. Είμαι επίσης καρκινοπαθής υπό την επιτήρηση γιατρών έως τον Ιούλιο του 2018, καθώς μου έχει αφαιρεθεί η κάτω δεξιά γνάθος και στο υπόλοιπο της ζωής μου θα έχω μουδιασμένο στόμα, γλώσσα και χείλη και θα καταναλώνω μόνο ειδικές τροφές. Είμαι όμως ευγνώμων στο Θεό που μου δίνει ζωή, αισθάνομαι δυνατός και αποφασισμένος να ζήσω, ωστόσο δεν ξέρω αν θα ζήσω ως το τέλος του χρόνου. Είναι υποχρέωσή μου να ενημερώσω τους καρκινοπαθείς, γιατί πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου και με αυτά τα πράγματα δεν μπορούμε να παίζουμε. Διεκδικώ το δικαίωμα να ομιλώ με τον δικό μου απλό και αληθινό τρόπο για θέματα που αφορούν άτομα με καρκίνο που έχουν χάσει τη ζωή τους γιατί συνάντησαν κάποιο επιτήδειο «γιατρό» που τους έπεισε ότι οι παραδοσιακές θεραπείες καρκίνου, χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, μπορούν να αντικατασταθούν από «υγιεινή διατροφή και ποιοτική ζωή».

Δεκέμβριος 2016. Μια μητέρα δύο ανήλικων παιδιών χάνει τη μάχη με τον καρκίνο. Πριν δύο χρόνια, σε μια μητέρα διαγνώστηκε καρκίνος ενός ζωτικού οργάνου. Οι γιατροί τη συμβούλεψαν να αφαιρεθεί ο όγκος και να ακολουθήσει θεραπεία (χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες). Έμαθε όμως η μητέρα αυτή ότι κάπου υπήρχε ένας «γιατρός» που δίδασκε εναλλακτικές θεραπείες, και είχε την ελπίδα ότι με υγιεινή διατροφή και ποιοτική ζωή θα μπορούσε να νικηθεί ο καρκίνος της. Παρακολούθησε λοιπόν σεμινάρια με τον «γιατρό», και πείστηκε ότι θα γινόταν καλά με υγιεινή διατροφή και ποιοτική ζωή. Δυστυχώς, μετά από έναν ολόκληρο χρόνο κατάλαβε ότι έπρεπε να αφαιρεθεί ο όγκος. Οι γιατροί τη συμβούλεψαν πάλι ότι χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες έπρεπε να ακολουθήσουν την εγχείρηση. Η μητέρα αυτή όμως είχε μάθει από τον «γιατρό» ότι οι θεραπείες αυτές δεν είναι απαραίτητες και ότι μπορούσε να γιατρευτεί με υγιεινή διατροφή και ποιοτική ζωή. Δυστυχώς τα ανήλικα παιδιά έχασαν τη μητέρα τους λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2016, δηλαδή πριν ένα μήνα! Αν εμείς οι καρκινοπαθείς θέλουμε να ζήσουμε, χρειάζεται να ακολουθήσουμε τις οδηγίες του γιατρού μας για χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες και βεβαίως να χρησιμοποιήσουμε την υγιεινή διατροφή και την ποιοτική ζωή μόνο συμπληρωματικά.

Προσωπική εμπειρία: Πριν έξι περίπου χρόνια γνώρισα ένα από αυτούς τους «γιατρούς», συγκεκριμένα γνώρισα ένα άτομο που παρουσιαζόταν σαν «γιατρός» με τη σύζυγό του, με τίτλους χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, που σύντομα είχαν πείσει όλους ότι τα ήξεραν όλα και ότι ήταν ειδικοί σε υγιεινή διατροφή, ποιοτική ζωή και εναλλακτικές θεραπείες καρκίνου. Τον Σεπτέμβριο 2012, με τη σύζυγό μου παρακολουθήσαμε σεμινάρια 7 ημερών, πληρώσαμε 1.200 ευρώ καθώς και άλλα 100 ευρώ για 10 VIDEO, όμως δεν εκδόθηκε καμία απόδειξη. Το σεμινάριο μας βοήθησε να προσπαθήσουμε να καταναλώνουμε πιο υγιεινές τροφές. Στο σεμινάριο επίσης έγινε αναφορά σε περιπτώσεις καρκινοπαθών που ξέφυγαν από τον καρκίνο χρησιμοποιώντας τις οδηγίες του «γιατρού». Προσωπικά, έχω μία πάθηση για την οποία ο ουρολόγος μου είχε συστήσει ένα φάρμακο για την υπόλοιπη ζωή μου. Όταν το ανάφερα στον «γιατρό», εκείνος μου συνέστησε να σταματήσω αμέσως το φάρμακο και να το αντικαταστήσω με μια εναλλακτική θεραπεία, με σκορδόνερο! Λίγους μήνες αργότερα, οι αιματολογικές εξετάσεις έδειξαν ότι οι μετρήσεις της πάθησής μου είχαν ξεφύγει, και χωρίς να αναφέρω τίποτα στο «γιατρό» επέστρεψα στην θεραπεία που μου είχε συστήσει ο ουρολόγος μου. Τέσσερα χρόνια πέρασαν και σε αυτό το διάστημα γίναμε μάρτυρες του τρόπου που εργαζόταν το ζευγάρι αυτό. Αυταρχικοί, και αν δεν συμφωνούσες μαζί τους ήταν ΠΑΝΤΑ ζήτημα ηθικής και ευσυνειδησίας. Αγενής, χωρίς κανένα σεβασμό για άτομα που ήταν στην ηλικία των γονιών του. Ο «γιατρός», διαβασμένος, παμπόνηρος, εύγλωττος που πείθει και τον πιο δύσπιστο, έτοιμος να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για προσωπικό όφελος και προβολή και του ιδίου και της συζύγου του. Έχουν απάντηση για όλα και απειλούν, δεν δέχονται τον διάλογο, μόνο ο δικός τους λόγος ισχύει. Απέδειξαν ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αυταρέσκεια και η αυτοπροβολή. Ισχυρίζονται ότι είναι κάτοχοι πολλών πτυχίων αλλά αν τολμήσεις να τους αμφισβητήσεις, απειλούν ότι θα σε πάνε στα δικαστήρια και θα σου πάρουν ό,τι έχεις. Πολλά λόγια, πολλές μαγκιές, αλλά λίγα έργα … και ένας όχλος να ακολουθεί πιστεύοντας ότι υπάρχει ελπίδα! 21 Ιουνίου 2013, στην επέτειο των 44ων χρόνων γάμου με τη σύζυγο, βρισκόμαστε σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας, με αποτελέσματα εξετάσεων, περιμένοντας την τελική ετυμηγορία των γιατρών για καρκίνο γνάθου. Αφού καταθέσαμε τα αποτελέσματα εξετάσεων περιμέναμε να μας καλέσουν οι γναθοχειρουργοί. Ενώ περιμένουμε, βλέπουμε ένα οικείο μας πρόσωπο, διευθυντή τμήματος στο ίδιο νοσοκομείο. Του λέμε ότι περιμένουμε να ακούσουμε δυσάρεστα νέα. Μπαίνει στο γναθοχειρουργικό τμήμα, συζητά με τον διευθυντή και καθώς φεύγει μου λέει: «Χάρη, πριν φύγεις πέρνα από το γραφείο μου, θέλω να σε δω». Σε λίγο ήρθαν τα κακά μαντάτα. Καρκίνος της κάτω δεξιάς γνάθου που χρειάζεται άμεσα να αφαιρεθεί και να ακολουθήσουν θεραπείες (χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες). Αναστατωμένοι φεύγουμε και περνάμε από το γραφείο του αγαπητού μας διευθυντή άλλου τμήματος στο ίδιο νοσοκομείο. «Παρακαλώ κάθισε», μου λέει, «πες μου τι συμβαίνει και πως αισθάνεσαι». Του διηγούμαι τα συμβάντα και η επόμενη ερώτησή του είναι: «Τι σου συνέστησαν οι γιατροί»; Να αφαιρεθεί άμεσα η κάτω δεξιά γνάθος και να ακολουθήσουν θεραπείες χημειοθεραπειών και ακτινοβολιών. «Και συ τι σκέπτεσαι να κάνεις;» Μάλλον δεν θα ακολουθήσω τη συμβουλή των γιατρών επειδή πιστεύω ότι υπάρχουν εναλλακτικές θεραπείες. Ακολουθεί ολιγόλεπτη έντονη συζήτηση. «Ποιες επιλογές σου υπέδειξαν οι γιατροί, αν δεν ακολουθήσεις τις δικές τους οδηγίες;» Οι γιατροί μου απάντησαν ότι δεν υπάρχουν άλλες επιλογές, ούτε εναλλακτικές θεραπείες. «Και τι σκέπτεσαι να κάνεις;» Εγώ επιμένω και καθώς είμαι εκνευρισμένος και αναστατωμένος από τη διάγνωση σηκώνομαι να φύγω, εκτείνω το χέρι μου προς το μέρος του αγαπητού μου αλλά αυτός αρνείται να με αποχαιρετίσει. «Κάτσε κάτω», μου λέει με το δικό του πάντα ήρεμο τρόπο, «τα πράγματα είναι σοβαρά και πρέπει να καταλάβεις ότι αν δεν ακολουθήσεις τη συμβουλή των γιατρών, τα ορφανά παιδιά τα οποία φροντίζεις από το 1994 θα χάσουν τον προστάτη τους». Πολλά πέρασαν από τη σκέψη μου, πλύση εγκεφάλου, η περίπτωση με την αποτυχημένη εναλλακτική θεραπεία του σκορδόνερου, και τελικά μετά από λίγη ώρα, χρησιμοποιώντας απλή λογική και την παρέμβαση του αγαπητού μου, απαντάω με σταθερή φωνή: «Έχεις δίκαιο, πρέπει να ακολουθήσω τις υποδείξεις των γναθοχειρουργών μου. Σε ευχαριστώ θερμά για την επιμονή και την αγάπη σου». Μπροστά μου είχα ένα άγγελο που τον έστειλε ο Θεός για να με πείσει ότι, οι όποιες εναλλακτικές θεραπείες πρέπει να γίνονται μαζί με τις θεραπείες που χρειάζεται ένας καρκινοπαθής. Επιστρέφουμε στο σπίτι μας και την επόμενη μέρα συναντάμε τον «γιατρό» και τη σύζυγό του για να συζητήσουμε το μέλλον μου και τις εναλλακτικές θεραπείες που θα έπρεπε να ακολουθήσω, όμως την απόφασή μου την είχα ήδη πάρει και ΤΙΠΟΤΑ και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα μπορούσε να μου την αλλάξει. Όταν τους ανακοίνωσα την τελική μου απόφαση, έφυγαν δυσαρεστημένοι. Από τότε τους έχασα από φίλους γιατί δεν επέλεξα να είμαι ένα από τα θύματα των διδασκαλιών τους!